Wonder Woman (2017) recensie

Wonder WomanVorig jaar konden we al kennismaken met Gal Gadot als de vrouwelijke superheld Wonder Woman. In haar herkenbare outfit en met de ondersteuning van een weergaloze theme, ondersteunde zij Batman en Superman in de strijd tegen Doomsday in de slotfase van de actiefilm Batman v Superman: Dawn of Justice. Kort na de release van de door Zack Snyder geregisseerde film uit het DC Universe werd het al snel duidelijk dat de stripheld haar eigen film zou krijgen. En deze week is dan het moment aangebroken dat Wonder Woman in de Nederlandse bioscoop draait. Lees vooral niet verder als je niets wil weten van de superhelden-film hoewel ik mijn uiterste best doe om spoilers te voorkomen.

Fast & Furious-actrice Gal Gadot werd gestrikt om de rol van de heldhaftige Amazone Diana te spelen. Na haar korte optreden in Batman v Superman: Dawn of Justice is het nu haar beurt om een hoofdrol op te eisen in de door Patty Jenkins geregisseerde comic-verfilming. Een perfecte keuze als je het mij vraagt en zeker in de sterke openingsfase laat de stoere Diana zien dat ze niet met zich laat sollen. Des te groter is de teleurstelling dat de film na een half uurtje instort en dat de actiescènes slechts op een hand te tellen zijn.

De focus ligt overduidelijk op het Origins-verhaal. Het begint met hoe Diana opgroeit tussen de vrouwelijke krijgers en haar keuze om het zonnige paradijs van de Amazonen in te ruilen voor een wereld waar oorlog heerst. De gedachten dat de wereldbevolking lijdt doet haar beslissen om de dappere oorlogsheld Steve Trevor (Chris Pine) te helpen in de strijd tegen de Duitsers. Terwijl je veel actie verwacht krijg je als kijker niets meer dan een groot aantal dialogen en een paar leuke grappen voorgeschoteld. Het pluspunt is dat het acteerwerk op orde is en dat er overduidelijk chemie is tussen de beeldschone Amazone en de stoere Britse soldaat. Toch blijft dat stemmetje in mijn hoofd maar vragen wanneer ik Wonder Woman zoals ik haar ken te zien krijg.

Inmiddels is de film al over de helft als we Gal Gadot weer in actie zien en dat zijn ook gelijk de meest vermakelijke scènes van de 141 minuten durende film. Helaas zijn ook hier een aantal minpunten op te noemen zoals de in kwaliteit wisselende CGI-animaties. In het ene moment is het waanzinnig te noemen terwijl ik bij een ander moment haast in de lach schiet om hoe slecht het er wel niet uitziet. Toch zijn de vele slow-motion scènes, die ondersteund worden door de inmiddels herkenbare en bombastische theme van Wonder Woman, een lust voor het oog. Hier had ik toch veel meer van willen zien.

Nu lijkt het erop alsof ik Wonder Woman beoordeel als de slechtste film in het getergde DC Universe, maar niets is minder waar. Ondanks dat het mij een compleet raadsel is dat de film vooral vanuit de Verenigde Staten is overladen met hoge scores en vijf sterren beoordelingen. Het is niets meer dan een vermakelijk actiefilmpje en in alle eerlijkheid is het ook echt geen straf om ruim twee uur naar Gal Gadot te kijken. Toch had ik er veel meer van verwacht en daarom moet Wonder Woman ook genoegen nemen met een zeventje op het rapport.

Score: 7,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

5 thoughts to “Wonder Woman (2017) recensie”

  1. Kijk, eindelijk een wat nuchterige recensie.
    Ik was ook ontzettend verbaasd over de vijf sterren recensies. Ik zag een scenario voor me waarbij feministische critici andere critici een pistool tegen het hoofd hielden om de critici een lovende recensie te laten schrijven. Maar goed, mijn fantasie gaat weer ten loop.

    Ik ben best benieuwd naar de film. De trailer vond ik lachwekkend en ik wist nou niet of het een garbagefilm of een geweldige film zou worden. Ik denk dat jouw recensie mij de juiste verwachtingen heeft gegeven 🙂

  2. Er zit echt heel veel in! Soms subtiel, soms minder subtiel, maar denk bijvoorbeeld aan het volgende: feministische inslag, gehele verhaal als een religieuze/Bijbelse allegorie (daar ga ik nog wel weer mee aan de slag, denk ik), kritiek en toespelingen op menselijk handelen, oorlog en de relatie(s) tussen goden en mensen. Ik begrijp de critics dus absoluut wel; ik vond em vermakelijk als platte actiefilm (al heb ik die kritiek op de slotfase en de cgi ook wel), en goed als een film die meer levert dan alleen dat:)

    1. Ik snap het Tim, maar aan dat soort zaken denk ik echt niet als ik naar een actiefilm van DC zit te kijken, sorry… Het mag er allemaal in zitten, maar dat maakt het naar mijn mening nog geen uitmuntende film. Vermakelijk ja, maar schiet op het gebied van actie en CGI toch tekort.

      1. Dat weet ik hoor:) bij mij werkt dat alleen heel anders, ik pik die dingen snel op, en zou ik proberen te de-focussen (geen woord, weet ik ;d) dan geniet ik er echt niet meer van (eerder minder). Is inderdaad zeker geen uitmuntende film, maar wél een goede (naar mijn mening:)) actie vond ik eigenlijk wel erg gaaf, de strandscène bijvoorbeeld en alles rond de loopgraven. slow-motion stoorde ook minder dan verwacht, sterk uitgewerkt. Het ging qua actie voor mij pas mis in de finale, al zou je evt nog kunnen zeggen dat het voorgaande meer actie en minder dialoog had mogen bieden.

Geef een reactie