What The Waters Left Behind (2017) recensie

Los olvidadosLaatst kwam ik de Argentijnse horrorfilm Los olvidados tegen en ik besloot om de DVD mee te pakken. Als liefhebber van horrorfilms kan ik dit soort films moeilijk weerstaan. Ik ben gek op bloed en gore en deze voor mij onbekende titel sprak toch wel tot de verbeelding. Toch is het altijd afwachten of dit soort films mij ook kunnen bekoren, want ze zijn er immers in alle soorten en maten. Kwalitatief wisselend en vaak is het slechter dan verwacht. Maar zo nu en dan ontdek ik een pareltje. Valt What The Waters Left Behind daar ook onder?

Het verhaal
Epecuen is de stad die onder water heeft gestaan en tegenwoordig is er niets meer dan ruïnes. Een perfecte plaats voor een groep jonge documentairemakers om de plaats te bezoeken en een film op te nemen. Onderweg naar het rampgebied stuiten zij op een aantal lokale bewoners die een benzinepomp beheren en het is overduidelijk dat zij nauwelijks de sociale vaardigheden voor een normaal gesprek bezitten. Ondanks dat weten de filmmakers hun bestemming te bereiken en de eerste beelden voor de documentaire op te nemen. Totdat zij nietsvermoedend het doelwit worden van de maniakale benzinepomphouders.

Inspiratieloos
Wat doe je als je weinig tot geen inspiratie hebt om een film te maken? Dan laat je jezelf graag inspireren door genregenoten die ook succesvol waren. Zoals de klassieker The Hills Have Eyes van Wes Craven. Een horrorfilm die in mijn ogen als de belangrijkste inspiratiebron diende voor de Argentijnse filmmakers Luciano en Nicolàs Onetti. What The Waters Left Behind heeft ongekend veel raakvlakken met de inmiddels tot cultstatus verheven horrorfilm waarin smerige beelden voor het vermaak moeten zorgen. Evenals de incestueuze familie in Wes Craven’s klassieker zijn de benzinepomphouders kannibalen die hun slachtoffers terroriseren, martelen en seksueel misbruiken alvorens zij hen van het leven beroven.

Hoog tempo
Hoewel de taal mij vreemd is en ik er geen woord van versta, is het wel duidelijk dat de hoofdrolspelers naar behoren acteren. De maniakale moordenaars zijn koelbloedig en angstaanjagend terwijl de slachtoffers overtuigend gechoqueerd zijn door de gruwelpraktijken die plaatsvinden. Het zijn zowel lichamelijk als geestelijk niet de makkelijkste rollen om te spelen. Een ander groot pluspunt is dat het tempo hoog ligt. Dat gaat wellicht iets ten koste van het verhaal, maar als kijker hoef je jezelf niet te vervelen. Zeker niet als een smerige en bloederige horrorfilm jouw ding is. What The Waters Left Behind slaagt dan ook tot zekere hoogte hoewel er voor mijn gevoel iets teveel afgekeken is van al een uitstekende film die ook al eerder een vrij nutteloze remake kreeg.

Beoordeling
2.5

Conclusie

What The Waters Left Behind biedt niets nieuws, maar is een onderhoudende en spannende horrorfilm met lugubere momenten.

Verzenden
User Review
0 (0 votes)

Advertentie