We Are Monsters (2015) recensie

We Are MonstersIn het horrorgenre bestaat een subgenre waarin hulpeloze slachtoffers transformeren in maniakale moordenaars en hen belagers op lugubere doch vindingrijke wijze van het leven beroven. Dan heb ik het over bloedstollende wraakfilms. Films zoals I Spit On Your Grave en The Last House on the Left. Het is niet het populairste genre dat er is, maar voor liefhebbers van bloederige en smerige praktijken zijn dit wel de films die op dat vlak aan de verwachtingen voldoen. Het door Sonny Laguna en Tommy Wiklund geregisseerde We Are Monsters is eveneens zo’n film die vol zit met krankzinnige momenten.

Het verhaal
De jonge Emma (Hanna Oldenburg) staat op het punt om een lucratief contract bij een grote oliemaatschappij te ondertekenen. Haar leven neemt een ingrijpende wending als zij in de verkeerde taxi stapt om naar het vliegveld te gaan. Ze belandt in de handen van de krankzinnige Jim (Ralf Beck) die naar eigen zeggen al 10 jaar bezig is met het ontvoeren, verkrachten en vermoorden van vrouwen. In de afgelegen hut van Jim wordt Emma onderworpen aan zijn sadistische lusten en haar leven lijkt vroegtijdig te eindigen. Maar dan weet Emma op miraculeuze wijze te ontsnappen en zij besluit om niet op de vlucht te slaan, maar om Jim een koekje van eigen deeg te geven.

Niets nieuws
Ik val gelijk met de deur in huis. We Are Monsters is geen vernieuwende film. In grote lijnen heeft de doorgewinterde horrorliefhebber het allemaal al gezien. Een aantrekkelijke vrouw die in de handen van smerige kerels valt, op brute wijze wordt misbruikt en gemarteld en uiteindelijk transformeert in een koelbloedige moordenaar en wraak neemt. Desalniettemin is We Are Monsters een vermakelijke film die goed in elkaar steekt. Vooral op het moment dat Emma aan haar wraakacties begint zit ik aan de buis gekluisterd om te zien hoe zij op vindingrijke wijze haar belagers een kopje kleiner maakt. Acties die je gezien de eerste helft van de film meer dan en vreemd genoeg goedkeurt.

Smerig
De make-up effecten zijn echt briljant. Smerige beelden en bloederige scènes worden in een hoog tempo op de kijker afgevuurd. Het is dan ook geen horrorfilm waarbij je lekker een zakje chips opentrekt. In alle eerlijkheid moet de film het ook grotendeels van deze momenten hebben, want het acteerwerk van zowel Hanna Oldenburg en Ralf Beck zijn niet memorabel te noemen. Ze doen het niet onaardig, maar bijzonder is het ook niet. Desalniettemin is We Are Monsters wel een kijkbeurt waard. Zeker als je een sterke maag hebt en een film vol bloedvergieten wel kunt waarderen.

Beoordeling
  • Film
2.5
Verzenden
User Review
0 (0 votes)

Beschikbaar op Horrify

Steun Filmliefhebber.com

Wil jij weten hoe jij Filmliefhebber.com kunt steunen? Klik hier voor meer informatie.