Warcraft: The Beginning (2016) recensie

Warcraft: The BeginningAls fanatieke gamer en filmliefhebber ben ik toch altijd wel nieuwsgierig naar de films die op videogames zijn gebaseerd. En daar is Warcraft: The Beginning geen uitzondering in. Desalniettemin heb ik helemaal niets, maar dan ook echt helemaal niets met Warcraft en World of Warcraft! Ik heb deze games nog nooit gespeeld, maar ik weet wel in grote lijnen wat het is en hoe populair de franchise is. Toch heb ik geen idee of de filmmakers het verhaal uit de MMORPG games hebben gevolgd of dat de personages in de film überhaupt lijken op die van de populaire videospelletjes.

Enfin, ik ben altijd wel te porren voor een spektakel en een film vol met afzichtelijke wezens, magiërs en ridders klinkt toch wel als iets dat heel vermakelijk kan zijn. Dus met goede moed begon ik aan het 2 uur durende epos dat door Duncan Jones is geregisseerd. De onervaren regisseur heeft met Moon en Source Code leuke films afgeleverd, maar om de touwtjes in handen te nemen van een productie van dit formaat is misschien toch een compleet andere tak van sport. In ieder geval is het niet aan het eindresultaat te zien dat Jones nog niet veel heeft gedaan.

Warcraft: The Beginning slaagt als avonturenfilm met vlag en wimpel. De balans tussen de actie en de momenten waarin het verhaal wordt verteld is op orde en de verveling slaat nooit toe. Travis Fimmel speelt de rol van de dappere ridder Anduin uitstekend terwijl Paula Patton het prima doet als de halfbloed Garona en Ben Foster overtuigt in de rol van de tovenaar Medivh. So far so good zou je zeggen, maar dat neemt niet weg dat er ook wel een paar puntjes van kritiek zijn op de gameverfilming van het paradepaardje van producent Blizzard.

Naar mijn mening had men er net zo goed voor kunnen kiezen om een animatiefilm te maken, want de film bestaat denk ik wel voor 90% uit CGI. De Orcs die aangevoerd worden door Durotan (Toby Kebbell) en de kwaadaardige Gul’Dan (Daniel Wu) en zijn persoonlijke lijfwacht Blackhand (Clancy Brown), zijn allemaal met behulp van de computer op het scherm getoverd. Dat geldt ook voor de meeste omgevingen waar het avontuur zich afspeelt. Ondanks dat deze animaties prachtig zijn vind ik het een beetje jammer dat het zo overduidelijk is dat er nauwelijks praktische effecten zijn toegepast.

Warcraft: The Beginning is een film die de potentie heeft om evenals de games uit te groeien in een fantastische franchise, maar ik ben ook van mening dat dit echt geweldig is als je ook een fan bent van de videospelletjes en diens personages. Waarschijnlijk zit de film ook vol met referenties, maar als leek heb je echt geen flauw idee welke dat precies zijn. Dat verklaard misschien ook dat ik de film met ‘slechts’ 3 sterren heb beoordeeld. Sorry WOW fans!

Score: 6,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

4 thoughts to “Warcraft: The Beginning (2016) recensie”

Geef een reactie