Waarom 3D niet leuk is

Iedereen die ik spreek kent inmiddels mijn uitgesproken mening over 3D. In de regel heb ik helemaal niets met de techniek die ervoor moet zorgen dat de filmervaring intenser word. Ik ben dan ook van mening dat deze techniek in veel films niet tot zijn recht komt hoewel er uitzonderingen zijn. Films zoals Avatar en Gravity zijn toch wel het leukst als je deze in 3D kijkt. Nu weet ik dat er heel veel mensen mijn mening over 3D delen en het is zeker niet de bedoeling om de liefhebbers van deze technologie voor het hoofd te stoten. Toch kan ik het niet laten om even stil te staan bij de vijf redenen waarom ik 3D niet leuk vind.

Het voegt niets toe

De voornaamste reden waarom ik een hekel heb aan 3D is het feit dat het bij negen van de tien films geen toegevoegde waarde is. In films zoals Avatar en Gravity komt het 3D effect uitstekend tot zijn recht, maar dan heb ik het ook over de uitzonderingen die de regel bevestigen. Vaak wordt de diepte gecreëerd door de ondertiteling. Het lijkt dan alsof de letters voor het scherm zijn geplaatst, maar dit kun je naar mijn mening geen 3D noemen. 3D is wanneer je de brokstukken van een geëxplodeerd ruimteschip uit de lucht wilt plukken en de buitenaardse gedrochten op de planeet Pandora een aai over hun bol wilt geven.

Het kost meer geld

En 3D kost natuurlijk meer geld. In de bioscoop betaal je al snel een paar euro meer voor een toegangskaartje en je bent dus toch extra geld kwijt als je een film wilt gaan zien. Er zullen ongetwijfeld extra kosten worden gemaakt om een 3D film te kunnen vertonen, maar het is wel jammer dat het ook in de prijs verwerkt is. Ook als je een televisie aanschaft word je op kosten gejaagd, want als er geen 3D bril is meegeleverd moet je deze alsnog aanschaffen om ook thuis van 3D te kunnen genieten. Daarnaast heb je een speler nodig die 3D aankan en ook de 3D Blu-ray’s zijn in de regel een stuk duurder dan de reguliere Blu-ray films.

De 3D bril zit niet lekker

Een 3D bril zit gewoon niet lekker. Het goedkope stukje plastic zit vervelend en gaat na een aantal minuten irriteren. Gelukkig pakken de bioscoopketens dit probleem serieus op, want de brillen zijn in de afgelopen jaren wel verbeterd. Desalniettemin is de bril die je bij een IMAX voorstelling krijgt verschrikkelijk. Het gevaarte transformeert jou en nog tig anderen bioscoopgangers in Steve Urkel terwijl dat ding nog geen eens op je neus blijft zitten.

Lichamelijke klachten

Ik heb er zelf niet veel last van, maar wat ik hoor en lees is dat veel mensen knallende hoofdpijn krijgen van het 3D effect. Ik word er wel sneller moe van en af en toe moet ik heel even de bril afzetten om mijn normale zicht weer terug te krijgen. Mijn vriendin zet de 3D bril regelmatig af, omdat haar ogen spontaan beginnen te tranen. En dan kun je ook niet optimaal genieten van een film. Naar mijn mening dus nog een reden om 3D te laten voor wat het is.

Het is een soort van verplichting

“3D is hartstikke succesvol!” zegt men weleens tegen mij en dat lijkt mij nogal logisch. Als de bioscoopexploitanten en de filmmaatschappijen ervoor kiezen om alleen 3D films te vertonen heb je geen andere keuze. De keuze die je hebt is om de film wel of niet te gaan zien en als liefhebber wil je toch de nieuwste films kijken. Het is een self fulfilling prophecy als je het mij vraagt. Wat je nu wel steeds vaker ziet gebeuren is dat een kaskraker ook in een 2D versie wordt vertoond om het publiek toch de keuze te geven. Echter zijn de tijden van de voorstellingen vaak ongunstig waardoor de opkomst een stuk lager ligt dan bij een 3D vertoning. Hopelijk verandert dit nog in de nabije toekomst, want dan is mijn keuze snel gemaakt.

Wat is voor jou een reden om geen of juist wel een film in 3D te kijken?