Vox-Lux_ps_1_jpg_sd-low

Vox Lux (2018) recensie

Vox-Lux_ps_1_jpg_sd-lowAan de buitenkant lijkt het leven van een popster fantastisch. Er zijn duizenden fans die zonder blikken of blozen grof geld betalen voor een concertkaartje, de hitlijsten worden gedomineerd en wereldberoemdheid is meer regel dan uitzondering. Toch gaat het leven van een popster niet altijd over rozen. Iets dat in het door Brady Corbet geschreven en geregisseerde Vox Lux centraal staat. In de pas tweede volledige film van de acteur zien we hoe een aantal gebeurtenissen ervoor zorgen dat de jonge Celeste (Raffey Cassidy) uitgroeit tot één van de grootste popsterren, maar ook hoe zij voor pittige uitdagingen komt te staan.

Samenvatting van het verhaal
Celeste (Raffey Cassidy) is geen uitzonderlijk talent, maar als zij een memorabel lied ten gehore brengt in de kerk waar zij samen met de gemeenschap samenkomt nadat zij de schietpartij op haar school ternauwernood heeft overleefd, opent dat voor de deuren naar een carrière in de muziekindustrie. Een gretige manager (Jude Law) ontfermt zich over Celeste en haar zus Ellie (Stacy Martin) en de successen volgen elkaar in rap tempo op. OP 31-jarige leeftijd heeft Celeste (Natalie Portman) al een turbulent leven achter de rug. Waar zaken zoals een ernstig auto-ongeluk, een alcohol- en drugsverslaving en een moeizame relatie met haar zus onderdeel van zijn.

Portman vs. Cassidy
De film bestaat eigenlijk uit twee delen waarin zowel Rafey Cassidy en Natalie Portman de rol van Celeste vertolken. Beiden actrices doen dit vol verve hoewel Cassidy wellicht iets meer lof verdient, omdat zij in het tweede bedrijf ook op uitstekende wijze de rol van Celeste’s dochter Albertine invult. Het is ook prettig om te zien dat Portman weer een andere kant van haar laat zien. Het voorproefje kregen we al met haar rol in Black Swan, maar in Vox Lux laat zij zien dat zij prima in staat is om een ietwat onverschillige en ontspoorde popster kan spelen.

Vibe
Vox Lux is een film zonder doel en dat bedoel ik minder negatief dan hoe ik het nu schrijf. Het is een portret van een fictieve popster die niet alleen te maken krijgt met de lusten, maar ook met de lasten die bij het leven van een muzikant hoort. Corbet levert een stijlvolle film af. De momenten op het podium is één en al pracht en praal, maar in de dagelijkse leven zijn de scènes donker en grauw. Iets dat toch wel de beladen sfeer van het drama extra kracht bijzet. Hoewel het ook aan het overtuigende acteerwerk te danken is dat Vox Lux een onderhoudende film mag worden genoemd.

Waardering: 3 uit 5.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.