Utøya 22. juli (2018) recensie

Ut-ya-22-juli_ps_1_jpg_sd-lowIk vraag mezelf soms af waarom sommigen films gemaakt worden. Als liefhebber van waargebeurde verhalen kan ik de films die ingrijpende historische gebeurtenissen in beeld brengen zeker waarderen, maar met Utøya 22. juli ligt dat toch net even iets anders. De afschuwelijke aanslag op 22 juli 2011 op het Noorse eiland waar op dat moment tussen de 600 en 700 studenten kampeerden staat nog altijd in het geheugen gegrift. Ergens is het mij een compleet raadsel waarom regisseur Erik Poppe ervoor koos om de aanslag waarbij 76 studenten om het leven kwamen te verfilmen en na afloop bleef ik dan ook met gemengde gevoelens zitten.

Het verhaal
Utøya 22. juli is gebaseerd op waargebeurde feiten. Op 22 juli 2011 belanden 600 tot 700 studenten in een situatie van leven op dood als een schutter het vuur opent op de jonge kampeerders. Als kijker kijk je mee over de schouder van Kaja (Andrea Berntzen) die nadat de eerste schoten zijn gelost probeert te schuilen voor het brute geweld. Terwijl leeftijdsgenoten levenloos op het gras liggen en medestudenten door het bosrijke gebied rennen, probeert zij met gevaar voor eigen leven haar zusje Emilie (Elli Rhiannon Müller Osborne) te vinden.

Fictief
De makers van Utøya 22. juli hebben uitvoerig gepraat met de slachtoffers die op 22 juli 2011 aanwezig waren op Utøya. Met gedetailleerde verslagen konden zij de afschuwelijke aanslag op het eiland reconstrueren. Echter zijn de personages evenals het verhaal fictief. Hoewel de makers met wat tekst aan het begin en het einde van de film uitleg geven over de toedracht van de terroristische aanslag, staat men verder niet stil bij de dader en zijn werkwijze. De film focust zich volledig op Kaja, haar angst en vooral haar overlevingsdrang.

indrukwekkend
De film is in één take opgenomen en als kijker heb je het idee dat je live aanwezig bent op het eiland terwijl de schutter ongenadig en met voorbedachte rade het vuur opent op de nietsvermoedende studenten. De aanslag die maar liefst 72 minuten duurde was een ingrijpende gebeurtenis die honderden mensen heeft getraumatiseerd. Met Utøya 22. juli proberen de makers aandacht te vragen voor hoe de slachtoffers het hebben ervaren en dat het tot op de dag een gigantische impact heeft op de Europese samenleving. De film roept dan ook gigantisch veel emoties op. Van boosheid tot verdriet. Utøya is dan ook moeilijk te categoriseren, want gezien het verhaal is het geen mooie, spannende of goede film. Maar indrukwekkend des te meer.

Beoordeling
4

Samenvatting

Utøya 22. July is een indrukwekkend drama dat gebaseerd is op waargebeurde feiten.

Verzenden
User Review
0 (0 votes)

Advertentie