Untitled (2017) recensie

UntitledDocumentaires zijn vaak niet aan mij besteed, maar ik sta altijd open om bijzondere filmprojecten een eerlijke kans te geven. En bijzonder mag de documentaire Untitled zeker genoemd worden. Het begon met een uniek idee van de overleden filmmaker Michael Glawogger die besloot om samen met zijn crew een jaar lang door de wereld te reizen en de beelden die hem aantrokken vast te leggen. In de korte introductie van de filmmaker, die na slechts 4 maanden in Liberië overleed aan de gevolgen van malaria, zei hij ook dat het project geen thema en structuur heeft.

Des te moeilijker was het voor Monika Willi om het project af te ronden. Met slechts het materiaal dat Glawogger tot op dat moment had vastgelegd en zijn aantekeningen, moest zij een film maken die geen logica bevat, maar interessant genoeg is om de kijker gedurende anderhalf uur op zijn of haar stoel te houden. In Untitled worden we meegenomen naar bijzondere locaties. Van Italië tot aan de Balkan en van Sierra Leone tot aan Liberië. Of het nu beelden zijn van een zwaarbepakte ezel die over een stoffig zandweggetje sjokt of een indrukwekkend verslag van een authentiek straatgevecht, divers is het zeker.

Niet altijd even interessant mag daaraan worden toegevoegd. Een aantal fragmenten zijn breath taking en indrukwekkend te noemen, maar er zijn ook veelal saaie momenten aanwezig. Het is dan ook lastig om de aandacht er goed bij te houden. Ondanks dat Willi nog een dappere poging heeft gedaan om iets meer structuur aan te brengen en een ietwat geforceerde voice-over van actrice Fiona Shaw aan het geheel toe te voegen. Of Untitled het project is geworden wat Glawogger voor ogen had zullen we nooit te weten komen, maar interessant is de documentaire wel. Zeker voor de liefhebbers van bijzondere cinema. Untitled is te zien op het IDFA en is vanaf 20 november beschikbaar op Video on Demand.

Beoordeling
  • Film
Verzenden
User Review
0 (0 votes)

Advertentie