Untitled (2017) recensie

UntitledDocumentaires zijn vaak niet aan mij besteed, maar ik sta altijd open om bijzondere filmprojecten een eerlijke kans te geven. En bijzonder mag de documentaire Untitled zeker genoemd worden. Het begon met een uniek idee van de overleden filmmaker Michael Glawogger die besloot om samen met zijn crew een jaar lang door de wereld te reizen en de beelden die hem aantrokken vast te leggen. In de korte introductie van de filmmaker, die na slechts 4 maanden in Liberië overleed aan de gevolgen van malaria, zei hij ook dat het project geen thema en structuur heeft.

Des te moeilijker was het voor Monika Willi om het project af te ronden. Met slechts het materiaal dat Glawogger tot op dat moment had vastgelegd en zijn aantekeningen, moest zij een film maken die geen logica bevat, maar interessant genoeg is om de kijker gedurende anderhalf uur op zijn of haar stoel te houden. In Untitled worden we meegenomen naar bijzondere locaties. Van Italië tot aan de Balkan en van Sierra Leone tot aan Liberië. Of het nu beelden zijn van een zwaarbepakte ezel die over een stoffig zandweggetje sjokt of een indrukwekkend verslag van een authentiek straatgevecht, divers is het zeker.

Niet altijd even interessant mag daaraan worden toegevoegd. Een aantal fragmenten zijn breath taking en indrukwekkend te noemen, maar er zijn ook veelal saaie momenten aanwezig. Het is dan ook lastig om de aandacht er goed bij te houden. Ondanks dat Willi nog een dappere poging heeft gedaan om iets meer structuur aan te brengen en een ietwat geforceerde voice-over van actrice Fiona Shaw aan het geheel toe te voegen. Of Untitled het project is geworden wat Glawogger voor ogen had zullen we nooit te weten komen, maar interessant is de documentaire wel. Zeker voor de liefhebbers van bijzondere cinema. Untitled is te zien op het IDFA en is vanaf 20 november beschikbaar op Video on Demand.

Score: 7,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

6 thoughts to “Untitled (2017) recensie”

    1. Het staat ook in mijn recensie, voor mij is het niets hoewel ik denk dat er genoeg mensen en liefhebbers van documentaires zijn die dit geweldig vinden. Vandaar. Ik probeer dan zo objectief mogelijk te blijven zonder mijn persoonlijke mening door te drammen. 😉

  1. Ik kon hier eigenlijk niets mee, moet zeggen dat ik het eerder andersom had verwacht haha. Ga ‘m nog reserveren voor die vod-release, kijken of ik toch een paar thema’s goed kan benoemen en waarom me dat minder aansprak.

  2. Ik ben na alle verschillende meningen nu wel benieuwd geworden naar Untitled. Als je een toegankelijkere documentaire van Glawogger wilt zien kun je Megacities (1998) proberen. Van zijn speelfilms is Slumming (2006) waarschijnlijk de beste, al heb ik ook een zwak voor zijn geflipte drugskomedie Contact High (2009).

Geef een reactie