The Wrestler (2008) recensie

The WrestlerBijna 10 jaar geleden kwam Black Swan– en Requiem for a Dream-regisseur Darren Aronofsky met het aangrijpende drama The Wrestler. Een sportfilm die enorm veel indruk op mij heeft gemaakt en wellicht in het rijtje past van soortgelijke films zoals Rocky, Warrior en Ali. Voor de zware rol van Randy ‘The Ram’ Robinson werd oud-professioneel bokser Mickey Rourke gestrikt en hij is de perfecte keuze om de rol van de inmiddels op leeftijd geraakte worstelaar te spelen.

In de jaren ’80 had The Ram veel succes, maar inmiddels hebben de zware worstelpartijen zijn tol geëist. Hoewel hij het op zaterdagen en zondagen het nog opneemt tegen kleinere worstelaars en zijn fans trakteert op leuke worstelpartijtjes, sprokkelt Randy met zijn baan in de plaatselijke supermarkt en met het uitdelen van handtekeningen zijn inkomen bij elkaar om de huur van zijn krakkemikkige trailer te kunnen betalen. Hij heeft geen contact meer met zijn dochter Stephanie (Evan Rachel Wood) terwijl zijn liefde voor stripdanseres Cassidy (Marisa Tomei) onbeantwoord blijft.

En dan slaat het noodlot toe. Na een zware partij krijgt Randy een hartaanval en de artsen adviseren hem om zijn glimmende legging aan de wilgen te hangen. Hoewel hij nog een wanhopige poging doet om de relatie met zijn dochter te herstellen en om het hart van Cassidy te veroveren, ontdekt hij dat hij maar op een plek thuishoort. En dat is in de ring waar tevens een re-match met zijn aartsrivaal Ayatollah (Ernest Miller) wacht.

Mickey Rourke speelt de rol van de uitgerangeerde worstelaar vol verve en het is dan ook aan zijn acteerwerk te danken dat The Wrestler aankomt als een Elbow druppel hoewel ook Marisa Tomei de rol van Cassidy uitstekend speelt. Als kijker leef je mee met Randy die enerzijds zijn leven verwaarloost en niet accepteert dat zijn hoogtij dagen als professioneel worstelaar voorbij zijn. Anderzijds zien we een gedreven sporter die zich nog steeds voor iedere match klaarstoomt en zijn fans trakteert op mooie shows. Randy is dan ook een sympathiek en uiterst droevig personage dat zonder twijfel menig kijker een brok in zijn of haar keel bezorgd.

Score: 9,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie