The-Turning_ps_1_jpg_sd-low_Copyright-2020-WW-Entertainment

The Turning (2020) recensie

The-Turning_ps_1_jpg_sd-low_Copyright-2020-WW-EntertainmentThe Turning is eveneens het ‘slachtoffer’ geworden van de Coronacrisis. De horrorfilm stond gepland voor een bioscooprelease op 16 april, maar wegens het sluiten van de Nederlandse bioscopen is de film van regisseuse Floria Sigismondi nu al online te bekijken via de bekende Video on Demand diensten. Ik was wel nieuwsgierig naar een moderne verfilming van het bekende boek The Turn of the Screw, maar na afloop moet ik helaas concluderen dat ik niet helemaal tevreden ben.

Samenvatting van het verhaal
Kate (Mackenzie Davis) geeft een baan als lerares op om als een kindermeisje aan de slag te gaan. In een gigantisch landhuis wonen de wezen Flora (Brooklynn Prince) en haar oudere broer Miles (Finn Wolfhard) en Kate krijgt de taak om het kleine meisje te onderwijzen. Ondanks dat ze snel een band opbouwt met Flora verloopt het contact met de eigenaardige Miles stroef. Het gedrag van de tiener is verontrustend terwijl Kate vreemde gebeurtenissen in en rondom het huis ervaart. Is Miles verantwoordelijk voor de angstaanjagende pesterijen of zijn er bovennatuurlijke krachten in het spel?

Minder prettige mindfuck
Ik ben dol op mindfucks. Films die je aan het denken zet en in de slotfase alle theorieën overboord gooien en onthullen hoe de vork nu echt in de steel zit. The Turning bevat eveneens zo’n plottwist die je misschien niet ziet aankomen. Maar bevredigend was het voor mij allerminst. Voor een lange periode is er weinig mis met de spannende horrorfilm hoewel het tempo enorm laag ligt. Het klassieke landhuis is een perfect podium om een spookverhaal tot leven te brengen en een aantal schrikmomenten zijn zorgvuldig toegevoegd. Maar dan gaat het vreselijk mis in de slotfase.

De onthulling
Veel vragen blijven onbeantwoord en het einde is zo abrupt dat je als kijker weinig ruimte krijgt om te verwerken wat er nu precies aan de hand is. Wanneer de aftiteling door het beeld rolt is er dan ook een moment van ontgoocheling. Is dit het dan vraag ik mezelf af. Het slappe einde doet verder geen afbreuk aan het overtuigende acteerwerk van Mackenzie Davis en Brooklynn Prince, want dat is op orde. Terwijl Finn Wolfhard imponeert met zijn vertolking van de ietwat duivelse Miles en waarmee hij zijn imago als sullige tiener vaarwel zegt. Het is helaas niet voldoende om de horrorfilm te belonen met een ruime voldoende, want de uitwerking van het verhaal had op een aantal momenten flink beter gekund.

Waardering: 2.5 uit 5.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.