The Texas Chainsaw Massacre (2003) recensie

Dat de inspiratie bij de filmmakers in Hollywood soms ver te zoeken is, is nu eenmaal een feit. Een overdaad aan remakes, reboots en zelfs requels behoren inmiddels tot het erfgoed en in de regel zijn deze films inferieur aan het origineel. Maar soms slaagt men erin om toch een goede remake uit de grond te stampen. Dat ook het geval is met de remake van de horrorklassieker The Texas Chainsaw Massacre.

Roadtrip to hell

De vrienden Erin (Jessica Biel), Kemper (Eric Balfour), Andy (Mike Vogel) en Pepper (Erica Leerhsen) zijn onderweg naar een concert, maar de roadtrip wordt bruut verstoord als zij een lifter tegen het lijf lopen. Het meisje heeft overduidelijk iets rampzaligs meegemaakt en terwijl de vrienden haar tot kalmte proberen te brengen, pleegt ze op een gruwelijke wijze zelfmoord. In het niemandsland wachten zij op de lokale sheriff om hun verhaal te kunnen doen, maar het wordt al snel duidelijk dat zij in het territorium zijn belandt van een moordlustige familie. Die niet alleen plezier beleven in het om zeep helpen van nietsvermoedende slachtoffertjes, maar ook kannibalen blijken te zijn.

Bloederige remake

In mijn recensie van The Texas Chainsaw Massacre uitte ik mijn kritiek op het feit dat er te weinig bloed en gore in de horrorfilm van Tobe Hooper te zien is, maar regisseur Marcus Nispel schuwt afschuwelijke en bloederige beelden niet in zijn remake. Terwijl bodybuilder Andrew Bryniarski als het iconische personage Leatherface, de misvormde man met de kettingzaag, een indrukwekkende verschijning is. Het personage, dat door jarenlange trauma’s en zijn misvormde gezicht getransformeerd is in een koelbloedige killer, laat het niet achterwege om het gezelschap de stuipen op het lijf te jagen en aan zijn kettingzaag te rijgen. Hoewel, R. Lee Ermey ook enorm imponeerde als de maniakale Sheriff Hoyt.

Naveltruitjes en rondslingerende ledematen

Seks en horror gaan al jaren hand in hand. Ondanks dat er in The Texas Chainsaw Massacre weinig vrijpartijen te aanschouwen zijn, lopen zowel de dames als de heren in strakke naveltruitjes en onthullende tank tops. Des te gruwelijker zijn de slachtpartijen van de beestachtige Leatherface. Die er nogal een sport van maakt om zijn slachtoffers op de meest ingenieuze wijze van het leven te beroven. De mensen met een zwakke maag zullen dan ook wel een aantal keren de maag voelen draaien, maar de liefhebber van bloed en gore worden op hun wenken bediend. Ik heb er in ieder geval volop van genoten en ik ook van mening dat The Texas Chainsaw Massacre één van de beste remakes is, die ik tot op heden heb gezien.

Waardering: 3.5 uit 5.
The Texas Chainsaw Massacre

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.