The Running Man (1987) recensie

The Running ManEen detective, een sheriff, een soldaat en een geavanceerde robot uit de toekomst. Je kan toch echt niet beweren dat Arnold Schwarzenegger in zijn loopbaan geen uiteenlopende rollen heeft gespeeld, maar ook niet dat de actieheld van de jaren ’80 en ’90 een geweldige acteur is. Toch kijk ik graag naar zijn films, want deze beloven altijd een hoop spektakel en entertainment. In The Running Man uit 1988 is de voormalige bodybuilder te zien als de ten onrechte veroordeelde Ben Richards die in de nabije toekomst verplicht moet deelnemen aan het bloederige spelprogramma Running Man.

Terwijl de zelfingenomen en op geldbeluste gameshow host Killian (Richard Dawson) het publiek opzweept, moet Richards in de afgesloten sloppenwijken op de vlucht voor de losgelaten gladiatoren die in opdracht van het televisiestation de deelnemers moeten zien te elimineren. Maar Richards is niet als alle andere kandidaten en al gauw weet hij af te rekenen met gladiatoren zoals Buzzsaw (Gus Rethwisch), Dynamo (Erland van Lidth) en Fireball (Jim Brown). En ondanks dat het gevaar nog niet is geweken en de tijd begint te dringen, denkt Richards aan een plan om Killian en zijn bloederige spelprogramma voor eens en altijd te stoppen.

The Running Man is gewoon een typische 80’s actiefilm met een vleugje Science Fiction. Harde actiescènes en bloederige vuistgevechten gaan gepaard met foute oneliners. Maar wat The Running Man zo uniek maakt is dat overheerlijke en overdreven 80’s sfeertje hoewel het verhaal zich in de nabije toekomst (2017 om precies te zijn) afspeelt. Paul Michael Glaser heeft dan ook als destijds onervaren regisseur een uitstekende actiefilm afgeleverd die tot op de dag van vandaag nog steeds enorm vermakelijk is. Daarom ook een aanrader aan eenieder die de ouderwetse 80’s actiefilm kan waarderen en de fans van Arnie die nog niet bekend waren met The Running man.

Score: 8,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

2 thoughts to “The Running Man (1987) recensie”

Geef een reactie