The Passion of the Christ (2004) recensie

The Passion of the ChristThe Passion of the Christ is misschien wel het meest ingrijpende project geweest in de carrière van acteur en filmmaker Mel Gibson. Die het budget van een slordige 30 miljoen dollar zelf investeerde om de laatste 12 uren van het leven van Jezus in beeld te brengen. Na de première heeft de film zowel lovende als heftige kritieken ontvangen. De film wordt veelal geprezen om de authenticiteit, maar ook gehaat om het expliciete buitensporige geweld dat in overvloed zichtbaar is. Velen beschuldigen Gibson ook dat hij antisemitisch zou zijn en dat zijn film haatgevoelens alleen maar versterkt. Terwijl de filmmaker naar eigen zeggen nooit antisemitische bedoelingen heeft gehad.

In het midden
Ik laat de waarheid in het midden, want ik kan niet in het hoofd van Mel Gibson kijken. Ik kan wel een mening geven over The Passion of the Christ. Een zeer indrukwekkende film over de laatste 12 uren van het leven van Jezus Christus. Vooral zijn lijdensweg tot aan zijn kruisiging staat centraal in het historische drama dat volgens velen zeer waarheidsgetrouw is. Desalniettemin zijn er ook een hoop tegenstanders die van mening zijn dat de boodschap in The Passion of the Christ verloren gaat en dat de mentale lijdensweg van de messias niet aan bod is gekomen. Het is nu eenmaal een feit dat niemand precies weet wat er zich in de laatste uren van Jezus heeft afgespeeld.

Authentiek
De authenticiteit van The Passion of the Christ komt voort uit het feit dat de film volledig in het Aramees, Hebreeuws en Latijns gesproken is. Daarnaast zijn de decors tot in de vermeende details nagemaakt evenals de kostuums die door de acteurs worden gedragen. Zelfs de marteltuigen van de Romeinse soldaten zien er authentiek uit. Dan nog maar te zwijgen over de geniale make-up effecten. Die smerig en choquerend zijn. Jim Caviezel had de zware taak om de rol van Jezus van Nazareth te spelen hij doet dit vol verve. Hoewel het vooral een fysieke aanslag op hem is geweest om de rol van de veroordeelde messias te spelen. Iets dat volgens gelovigen sowieso niet mogelijk is en het is zelfs in bepaalde religie verboden om een profeet te verbeelden.

Kritiek terecht of onterecht?
Of de kritiek nu terecht of onterecht is laat ik het in het midden, maar als niet-gelovige vind ik The Passion of the Christ een prachtige film. Niet prachtig in de zin van dat het mooi is om te zien hoe Jezus aan zijn einde komt, maar het is wel met de grootste zorgvuldigheid en passie in elkaar gezet. De film is vooral indrukwekkend en het buitensporige geweld zie ik als een pluspunt. De film komt dan ook binnen evenals het verdriet van Jezus’ volgelingen, zijn moeder en zijn vrouw. Zijn dood is immers niet meer te vermijden als hij zwaar aangeslagen het kruis heft en zich naar de heuvel nabij Golgotha begeeft. Het gaat door merg en been. Vooral als de stervende messias aan het kruis bid tot zijn Vader en een oproep doet om de zondaars te vergeven. In mijn opinie de kern van de boodschap die Mel Gibson wilt overbrengen met zijn film. Een film die volgens hem gaat over liefde, vertrouwen en vergeving. Iets waar de mens in deze tijd meer behoefte aan heeft dan ooit tevoren.

Waardering: 4 uit 5.
Ko-Fi