The Mangler

The Mangler (1995) recensie

De vermakelijke verhalen van Stephen King worden niet voor niets gebruikt om een lugubere horrorfilm of een zenuwslopende thriller uit de grond te stampen. Het zijn ook niet alleen zijn boeken en populairste verhalen die worden verfilmd, maar ook zijn korte verhalen hebben vaak als inspiratie gediend. Dat is ook het geval bij de horrorfilm The Mangler. Regisseur Tobe Hooper trad aan om King’s korte verhaal om te buigen naar een volledig scenario en hij nam ook plaats in de regiestoel. Het resultaat is een heerlijke foute horrorfilm waarin bloederige en smerige beelden niet worden geschuwd.

De hoofdrollen zijn voor Ted Levine en Robert Englund. Levine speelt de rol van politieagent John Hunton die een luguber ongeluk bij de lokale wasserette moet onderzoeken. Één van de medewerkster is onder mysterieuze omstandigheden in een stokoude mangel terechtgekomen en Hunton is vastberaden om te onderzoeken wat er zich heeft afgespeeld. Zijn onderzoek leidt hem naar Bill Gartley, de krankzinnige en gehandicapte eigenaar van de wasserette die nauwelijks onder de indruk lijkt te zijn van het incident.

De rol van Gartley is Robert Englund op het lijf geschreven, want hij weet als geen ander hoe het is om een duister figuur te spelen. Hij is evenals de bezeten mangel de schurk in het verhaal dat verder weinig om het lijf heeft. De dialogen zijn dan ook niet geweldig en het acteerwerk is zeer zwak. Met uitzondering van de acteur die eerder in de huid kroop van horroricoon Freddy Krueger. Het is dan ook niet zo vreemd dat het personage in The Mangler enige overeenkomsten kent met de seriemoordenaar uit de A Nightmare on Elm Street reeks. Levine doet het helaas minder goed als Hunton en laat ik over de dames die de werkneemsters in de waserette spelen maar zwijgen. Zij maken zich in ieder geval flink schuldig aan overacting.

Dat The Mangler kwalitatief gezien geen topper in het genre is moge duidelijk zijn, maar de film is zo fout dat het weer leuk wordt om naar te kijken. Er is dan ook wel wat humor aanwezig en het is duidelijk dat de makers zichzelf niet al te serieus hebben genomen tijdens de productie. Daarnaast zijn de smerige make-up effecten van een uitstekende kwaliteit en het gaat er soms lekker ruig aan toe. Het is jammer dat de special effects en de computeranimaties matig zijn, maar we moeten wel in ons achterhoofd houden dat deze film al meer dan 20 jaar oud is en dat er geen groot budget was.

Score: 6,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie