The Langoliers (1995) recensie

The Langoliers
In de jaren ’90 konden de liefhebbers van de miniseries die op de verhalen van Stephen King zijn gebaseerd genieten van verfilmingen zoals IT, The Stand en The Shining. In 1995 verscheen ook de door Tom Holland geregisseerde miniserie The Langoliers, een verhaal dat eveneens gebaseerd is op een van de romans van de auteur. En of de 3 uur durende miniserie de moeite waard is lees je in mijn recensie.

Tijdens een vlucht naar Boston ontwaken de passagiers en zij komen al snel tot de ontdekking dat een groot aantal medepassagiers spoorloos zijn verdwenen. Piloot Brian Engle (David Morse), die al passagier meereist om naar de begrafenis van zijn overleden ex-vrouw te gaan, zet het toestel uiteindelijk veilig aan de grond waar zij ontdekken dat zij waarschijnlijk alleen op de wereld zijn. En terwijl zij proberen te ontdekken wat er zich heeft afgespeeld, nadert er een onbeschrijfbaar gevaar dat al gauw omschreven wordt als de komst van de bloeddorstige engelieren.

De miniserie met bekende acteurs zoals The Green Mile-acteur David Morse, Perfect Strangers-acteur Bronson Pinchot en Quantum Leap-ster Dean Stockwell, begint voortvarend met een interessant verhaal dat helaas al snel zijn mysterie verliest. De overgebleven groep mensen speculeert erop los zonder dat er enige aanwijzingen zijn wat hen te wachten staat. Ook het verblijf in de verlaten terminal is maar een saaie bedoeling hoewel er iets spanning aanwezig is door het vreemde gedrag van passagier Craig Toomy. Een rol die goed wordt neergezet door Bronson Pinchot, maar hij is vrijwel de enige die enigszins overtuigt in zijn rol.

Het langdradige verhaal en de wisselende acteerprestaties van de hoofdrolspelers maken The Langoliers nu niet bepaald een hoogvlieger in zijn soort. In de slotfase, wanneer de onvermijdelijke confrontatie met de engelieren plaatsvindt, wordt het nog eens pijnlijk duidelijk dat een project van dit formaat niet voldoende budget heeft om de productie van acceptabele special effects te voorzien. Deze zijn ronduit slecht te noemen. Dat het verhaal van Stephen King potentie heeft moge duidelijk zijn, maar helaas is Tom Hollands uitwerking hiervan zeer matig te noemen.

Score: 5,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

One thought to “The Langoliers (1995) recensie”

Geef een reactie