The Hitman’s Bodyguard (2017) recensie

The Hitman's BodyguardSamuel L. Jackson heeft de krachtterm ‘Motherfucker’ toch een compleet nieuwe betekenis gegeven. In bijna iedere film gebruikt hij het (of een variatie ervan) wel meerdere keren en dat is in The Hitman’s Bodyguard niet anders. In de actiekomedie van van regisseur Patrick Hughes zien we Jackson naast Ryan Reynolds. Met deze 2 zwaargewichten moet een succes gegarandeerd zijn, maar is dat ook zo? Wist The Hitman’s Bodyguard mij te bekoren?

Samenvatting van het verhaal
Michael (Ryan Reynolds) is een ervaren bodyguard die zijn Triple A-status kwijtraakt als hij een belangrijke client verliest. Maar dan doet de kans zich voor om zijn status terug te verdienen als hij van zijn ex-vriendin en Interpol-agente Amelia (Elodie Yung) de opdracht krijgt om huurmoordenaar Darius Kincaid (Samuel L. Jackson) te beschermen. Kincaid is het doelwit van dictator Dukhovich (Gary Oldman) die op het punt staat om veroordeeld te worden voor zijn misdaden. Als kroongetuige wilt hij Kincaid zo snel mogelijk uit de weg ruimen. Maar als het aan Michael ligt gaat dat niet gebeuren. Ondanks dat hij allesbehalve de beste vrienden is met de huurmoordenaar.

Feelgood buddy-film met heel veel fuck
Precies! The Hitman’s Bodyguard is een explosieve buddy-film met heel veel fuck. Zowel Reynolds als Jackson schelden er lekker op los als het even tegenzit of als er weer een huurmoordenaar om de hoek waait die Darius wilt vermoorden. In een hoog tempo worden de actiemomenten op de kijker afgevuurd, maar er is een goede balans tussen de actie en de humor. Realistisch is de actiekomedie niet te noemen, maar vermakelijk des te meer. Met een Nederlands tintje als het duo op de hielen worden gezeten over de nauwe Amsterdamse grachten. Dat maakt The Hitman’s Bodyguard misschien extra leuk voor de Nederlandse kijker.

Heerlijk
Dat het verhaal niet heel bijzonder is moge duidelijk zijn, maar dat neemt niet weg dat The Hitman’s Bodyguard bij vlagen spannend is. Ondanks dat je ergens diep van binnen wel weet dat zowel Michael als Darius onoverwinnelijk zijn, want de eindstreep moet hoe dan ook worden gehaald. Dat is niet erg, want de toffe special effects en de overdreven actiescènes maken een hoop goed. Evenals Salma Hayek die vanuit de Amsterdamse gevangenis niet alleen de cipiers de huid vol scheldt, maar ook haar celgenote terroriseert. Ik zou overdrijven als ik zou schrijven dat de tranen over mijn wangen rolden van het lachen, maar een brede glimlach had ik van het begin tot het eind. Kom maar op met dat inmiddels aangekondigde vervolg.

Rating: 3.5 out of 5.