The Hateful Eight (2015) recensie

The Hateful EightAls liefhebber van de films van Quentin Tarantino keek ik enorm uit naar The Hateful Eight, maar ik kon mezelf er niet toe zetten om zo snel mogelijk naar de bioscoop te gaan om de achtste film van de filmmaker te gaan zien. En ik kan niet zo goed mijn vinger erop leggen waarom het even heeft geduurd voordat ik toch naar de bioscoop ging. Misschien had het iets te maken met de lange speelduur van bijna 3 uur die mij tegenstond. Afijn, ik heb The Hateful Eight inmiddels gezien en mijn oordeel over deze rauwe western lees je in mijn recensie.

De tweede western van de Pulp Fiction-regisseur volgt een paar jaar na het vermakelijke Django Unchained hoewel deze film niet als het beste werk van Tarantino mag worden gezien. Wees gerust, The Hateful Eight staat compleet los van de bloederige wraakfilm uit 2012. Met zijn achtste film keert de geprezen scenarist en filmmaker terug naar het begin van zijn carrière toen hij de filmliefhebbers de steengoede misdaadfilm Reservoir Dogs voorschotelde. In deze film speelt het verhaal zich grotendeels op één locatie af terwijl de expliciete beelden van grof geweld en ijzersterke dialogen voor het vermaak moesten zorgen. The Hateful Eight kun je dan ook het beste met deze topper vergelijken.

De film begint met de kennismaking tussen de premiejagers Major Marquis Warren (Samuel L. Jackson) en John “The Hangman” Ruth (Kurt Russell) terwijl de laatstgenoemde huurling samen met de gezochte crimineel Daisy Domergue (Jennifer Jason Leigh) naar Red Rock reist om zijn premie op te halen. Terwijl het gezelschap de reis door het winterse landschap van Wyoming voortzet, strompelt de aankomende sheriff van Red Rock Chris Mannix (Walton Goggins) door het ijzige landschap terwijl er een heftige sneeuwstorm op komst is. Mannix weet uiteindelijk een plekje in de postkoets van Ruth af te dwingen, maar de beginnende sneeuwstorm dwingt hen om te schuilen in de warme blokhut van Minnie (Dana Gourrier) en haar echtgenoot Sweet Dave (Gene Jones).

De resterende 120 minuten spelen zich dan ook af op deze locatie waar ook de Brit Oswaldo Mobray (Tim Roth), de eenling Joe Gage (Michael Madsen) en generaal Sandy Smithers (Bruce Dern) schuilen voor het gure weer terwijl de Mexicaan Bob (Demián Bichir) zich introduceert als de tijdelijke waarnemer als Minnie en Sweet Dave naar het Noorden reizen voor een familiebezoek. En dat wekt argwaan bij Warren. Ook Ruth heeft zijn twijfels over het gezelschap en hij denkt dat ze in de val zijn gelokt. De beschuldigingen vinden plaats en de gemoederen lopen hoog op! Wie zijn er te vertrouwen en wie houdt er een dubbele agenda op na? En welk geheim draagt Daisy Domergue met zich mee?

Samuel L. Jackson is helemaal in zijn nopjes als Major Marquis Warren en het enige personage dat ook de meeste vijanden kent. Het is dan ook niet zo vreemd dat Warren met zijn provocerende gedrag en ijzersterke monologen reacties probeert uit te lokken en laat het maar aan Sam Jackson over om die rol in te vullen. Maar we mogen ook het acteerwerk van de andere hoofdrolspelers zeker niet onderschatten. Kurt Russell zet een uitstekende John Ruth neer terwijl Jennifer Jason Leigh haast onherkenbaar is als de plat Zuiderse crimineel Daisy Domergue die zowel charmant als duivels te noemen is. En ik heb genoten van Tim Roth die de rol van de optimistische Oswaldo Mobray uitstekend speelt.

Dat neemt niet weg dat The Hateful Eight ontzettend traag is. Het verhaal kabbelt voort en de dialogen in de eerste uren moeten voor het vermaak zorgen. In alle eerlijkheid zit die bioscoopstoel dan lang niet zo lekker dan wanneer je een spektakelstuk met verbluffende special effects krijgt voorgeschoteld. Maar goed, het is onderhoudend genoeg om geïnteresseerd te blijven. In het laatste hoofdstuk wordt de kijker dan eindelijk getrakteerd op grafische beelden vol met buitensporig geweld en bloederige taferelen. De make-up en visuele effecten zijn om van te smullen en ik kan na deze spectaculaire finale concluderen dat de achtste film van Quentin Tarantino aan de hoge verwachtingen voldoet. Desalniettemin had de film wel een half uurtje korter mogen duren.

Score: 8,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

10 thoughts to “The Hateful Eight (2015) recensie”

    1. Volkomen eens met Nostra. Tarantino neemt in mijn ogen heerlijk de tijd om een sfeertje van jewelste neer te zetten. Ik moest trouwens erg lachen toen opeens Channing Tatum in beeld kwam. Dat zag ik totaal niet aankomen.

      1. Het gaat goed met mijn nieuwe baan. Het is wel heel druk en daarnaast heb ik het ook druk met mijn aankomende verhuizing. Dus als ik gesettled ben in mijn nieuwe huisje heb ik weer tijd voor 3 uur durende films 😉

Geef een reactie