The First Purge

The First Purge (2018) recensie

The-First-Purge_ps_1_jpg_sd-low_©-2018-Universal-PicturesDeze week verscheen de horror/thriller The First Purge op een kwalitatief uitstekende Blu-ray Disc en ondanks dat ik de film nog recent in de bioscoop heb gezien, had ik er toch zin in om deze weer opnieuw te kijken. Als liefhebber van fictief bloedvergieten gaat een film zoals The First Purge erin als zoete koek. De voorgaande delen waren erg vermakelijk en het ging er vaak stevig aan toe. Vooral in The Purge: Anarchy en The Purge: Election Year gingen de hoofdpersonages flink tekeer. Hoe zit dat met de prequel waarin de makers het ontstaan van de jaarlijkse zuivering uit de doeken doen?

Het verhaal

In The First Purge bedenkt de overheid een ingenieus plan om de toenemende misdaad de kop in te drukken door de burgers voor eigen rechter te laten spelen. Eens per jaar mogen zij gedurende de nacht de straten op om zich schuldig te maken aan alle misdrijven die een mens maar kan verzinnen. Zonder dat daar consequenties aan verbonden zijn. Voor de eerste jaarlijkse zuivering voert de overheid een experiment uit op Staten Island. Waar misdaadkoning D (Y’Lan Noel) de scepter zwaait en moet toezien hoe zijn nederige onderdanen een kans krijgen om zich te wreken. D wordt dan ook snel het doelwit van zijn vijanden terwijl de overheid het vuurtje opstookt door de bloeddorstige crimineel Skeletor (Rotimi Paul) op het eiland los te laten.

Langdradige opstart

In vergelijking met zijn voorgangers komt The First Purge langzaam op gang. Regisseur Gerard McMurray focust zich overduidelijk op het verhaal en in de opstartfase ligt de nadruk op het politieke spel dat er gespeeld wordt, de aanhoudende demonstraties voor en tegen de jaarlijkse zuivering en de snode plannen van de hervormde overheid de Founding Fathers. Als liefhebber van bloederige en smerige slachtpartijen zit je niet te wachten op het gezever over het experiment en hoe de inwoners van het gedoemde Staten Island zich klaarstomen voor de naderende zuivering. Het geweld barst dan ook pas na een half uurtje los hoewel er dan nog een goed uur overblijft om de kijker te trakteren op een huiveringwekkend bloedfestijn.

Mild vervolg

Tijdens de zuivering zien we een vergelijkbaar beeld als dat in The Purge en diens vervolgdelen, maar de heftige beelden blijven tot een minimum beperkt. Het lijkt alsof er op de rem is getrapt en dat de echt choquerende beelden het eindproduct niet mochten halen. Wat enorm jammer is, want anno 2018 is de horrorliefhebber wel weer toe aan een klassieke slasher waarin de bloedspetters en rondslingerende ledematen je om de oren vliegen. The First Purge is dan ook iets braver. Ondanks dat het nog steeds een vermakelijke film is die absoluut zijn momenten heeft. En voor de liefhebber van de franchise een mooi deel dat uitlegt hoe de krankzinnige jaarlijkse slachtpartij ontstaan is.

Beoordeling
  • Film
Verzenden
User Review
0 (0 votes)

Advertentie

Paul Hauer

Filmrecensent en eigenaar. Hij kijkt 300 films per jaar en is een fanatieke filmverzamelaar. Heeft een voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.