The-Boy_-Brahms-Curse_ps_1_jpg_sd-low

The Boy: Brahm’s Curse (2020) recensie

The-Boy_-Brahms-Curse_ps_1_jpg_sd-lowThe Boy: Brahm’s Curse is één van de bioscoopreleases die eerder zijn weg vindt naar Video On Demand, omdat de bioscopen de deuren hebben gesloten en filmliefhebbers op dit moment geen mogelijkheid hebben om nieuwe films op het zilveren scherm te bewonderen. Het is toch fijn dat er met de huidige technologie dan mogelijkheden zijn om deze thuis te kunnen kijken. Omdat de door William Brent Bell geregisseerde horrorfilm op mijn shortlist stond om in de bioscoop te bezoeken, ging ik er eens lekker voor zitten. In de hoop dat de film het niveau van zijn voorganger kan evenaren al dan niet kan overtreffen.

Samenvatting van het verhaal
Na de inbraak in hen huis vetrekken de getraumatiseerde Liza (Katie Holmes) en haar man Owen (Owain Yeoman) samen met hen zoontje Jude (Christopher Convery) naar Glennview Estate. Waar Jude in het nabijgelegen bos de pop Brahm vindt. Hij wordt al snel dikke maatjes met het speelgoed tot groot genoegen van zijn ouders. Maar het plezier is van korte duur als de vreemde gebeurtenissen zich in en rondom het huis opstapelen. Is Brahm niet iets meer dan een doodgewone pop of ervaart Liza angstaanjagende hallucinaties die voortkomen uit haar traumatische ervaring?

Sequels
In de regel zijn vervolgdelen niet zo goed als het origineel en dat is in het geval van The Boy: Brahm’s Curse niet anders. Terwijl het eerste deel uit 2016 spannende momenten heeft, ontbreekt in het tweede deel de spanning volledig. In alle eerlijkheid is er ook wel iets meer nodig dan een schrikmoment of een stuk speelgoed dat opeens zijn hoofd omdraait om de verwende horrorliefhebber de stuipen op het lijf te jagen. Als deze momenten dan ook nog eens op één hand zijn te tellen en de focus vooral op de onderlinge verstandhoudingen binnen het gezin ligt, komt een film zoals The Boy: Brahm’s Curse niet helemaal lekker uit de verf.

Saai
The Boy: Brahm’s Curse is zelfs een beetje saai te noemen. Het duurt erg lang voordat het bezeten speelgoed zich laat gelden, maar echt een bedreiging vormt hij nooit. De jonge Christopher Convery speelt de rol van Jude erg goed terwijl tegenspelers Katie Holmes en Owain Yeoman solide acteren. Maar ook hier is geen uitzonderlijke prestatie te bespeuren. Het zijn de factoren die uiteindelijk bepalen of een film zoals The Boy: Brahm’s Curse als waardevolle toevoegingen gezien kan worden, maar in mijn opinie is de film te simpel en te saai om een leuke filmavond te garanderen. Jammer, want ik had mij er stiekem toch wel een beetje op verheugd.

Waardering: 2 uit 5.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.