The Blob (1988) recensie

The Blob
Als we kijken naar de goed fout categorie uit de jaren ’80, dan zien we al snel een film op de lijst staan die zo fout is dat deze ook weer ontzettend leuk is. En dan heb ik het over The Blob. Een jaar nadat Chuck Russell nog het uiterst vermakelijke A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors heeft geregisseerd, komt hij met de remake van de gelijknamige horrorfilm uit 1958. En de naam zegt misschien al genoeg. Een reusachtige blob komt naar de stad om dood en verderf te zaaien.

Van het bugdet van 19 miljoen dollar ging maar liefst 9 miljoen dollar naar de visuele effecten en dat is ook wel terug te zien. Vergeet eventjes dat we in een tijdperk leven waarin iedere levensvorm of setting met behulp van geavanceerde technologie op het scherm kan worden getoverd en je zult zien dat de makers van The Blob respect verdienen voor de wijze waarop zij het roze blubbermonster uit de ruimte tot leven hebben gewekt.

Het verhaal heeft verder geen inhoud. We zien hoe scholiere Meg (Shawnee Smith) en de rebelse tiener Flagg (Kevin Dillon) de handen ineen slaan om het glibberige monster dat de stad terroriseert tot een halt toe te roepen. Het leveren leuke fragmenten op, maar echt spannend of eng wordt het nooit. Natuurlijk weet de blob op zijn destructieve pad de nodige slachtoffers te maken en dat wordt dan ook in volle glorie aan de kijker getoond. Maar onderaan de streep is The Blob niets meer dan een goed foute monsterfilm die niet de geschiedenis ingaat als een topper in het genre.

Score: 6,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie