Taxi (1998) recensie

TaxiJe neemt een acteur die in staat is om een jongen met een vlotte babbel te spelen, een leuke meid als zijn vriendinnetje, snelle wagens en een aantal toffe stunts met brommers en auto’s. Je hebt dan binnen 30 dagen een film zoals de Franse actiekomedie Taxi op de rol staan. Zolang deed The Fifth Element bedenker en regisseur Luc Besson erover om de door Gérard Pirès geregisseerde prent op papier te krabbelen. Met als resultaat een vlotte en vermakelijke film die in 30 dagen geschoten is.

Sam Naceri speelt de rol van pizzabezorger Daniel die zijn tweewieler voor eens en altijd inwisselt voor een snelle Peugeot waarmee hij de inwoners van Marseille in recordtijden van bestemming A naar B brengt. Op een dag vervoert hij Émelien (Frédéric Diefenthal). Niet wetende dat hij een rechercheur is en al snel loopt Daniel tegen de lamp als hij met bizarre snelheden door de straten van de Franse stad racet. Maar zijn verbluffende rijkunsten komen goed van pas als Émelien hem voorstelt om in ruil voor zijn straf hem te helpen om een actieve bende van Duitse bankovervallers op te rollen.

In nog geen 90 minuten tijd zien we hoe Daniel en Émelien een hechte vriendschap ontwikkelen, dat Daniel zijn vriendinnetje Lilly (Marion Cotillard) probeert te behagen en hoe hij het aan de stok krijgt met de Duitse dieven die in opgevoerde Mercedessen de banken van Marseille beroven. Het is een zeer vlotte film met leuke dialogen, veel humor en veel spektakel en het is dan ook een aanrader voor eenieder die een simpele actiekomedie kan waarderen.

Score: 7,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

One thought to “Taxi (1998) recensie”

Geef een reactie