Nicolas Winding Refn

Mandy_ps_1_jpg_sd-low

Mandy (2018) recensie

Je hoeft geen ervaren filmmaker te zijn om een goede film te maken. Er zijn genoeg regisseurs die bij hun debuut imponeren of met een bescheiden filmografie de harten van filmliefhebbers veroveren. Maar geldt dat ook voor Panos Cosmatos die ruim 10 jaar na zijn regiedebuut weer in de regiestoel kroop om de bijzondere wraakfilm Mandy te regisseren? Eén ding is zeker, hij heeft een dappere poging gedaan om het publiek een unieke filmervaring te schenken, maar bijzonder hoeft niet altijd goed te zijn.

Verder lezen
The Neon Demon

The Neon Demon (2016) recensie

Als liefhebber van de films van Nicolas Winding Refn keek ik enorm uit naar The Neon Demon. Na het fantastische misdaad/drama Drive en de bijzondere misdaad/thriller Only God Forgives komt de Deense filmmaker met een bijzondere film die vooral fascineert. Het is een film die zelfs nog vreemder is dan het fel bekritiseerde Only God Forgives, zeker niet bestemd is voor tere zieltjes en de kijker aan het denken zet. Iets waar ik enorm van houd en ik weet zeker dat er een doelgroep is die deze mening met mij deelt. Tegen de liefhebber van eigenaardige films kan ik alleen

Verder lezen
The Neon Demon

The Neon Demon (2016) recensie

De films van regisseur Nicolas Winding Refn zijn bijzonder te noemen. Na het ijzersterke actiedrama Drive met Ryan Gosling, maakte hij in 2013 de ietwat vage misdaadfilm Only God Forgives die ik persoonlijk erg vermakelijk vind. Terwijl Drive meer voor een grote doelgroep werd gemaakt, haakten veel mensen af bij het vreemde Only God Forgives. Als dat je ding is dan hoef je ook niet verder te lezen, want Refn’s The Neon Demon is nog vreemder dan zijn laatste film.

Verder lezen
Bronson

Bronson (2008) recensie

Charles Bronson werd op 6 december 1952 geboren als Michael Peterson en hij heeft al meer dan 30 jaar in de gevangenis gezeten. Een groot deel daarvan in de isolatiecel. De onhandelbare Engelsman is de beroemdste gevangene in het Verenigd Koninkrijk en hij heeft zijn tijd in verschillende gevangenissen en psychiatrische inrichtingen doorgebracht. Zijn gewelddadige gedrag zorgde er telkens voor dat Bronson werd overgeplaatst, maar niemand wist de gedetineerde in het gareel te houden.

Verder lezen

Dying of the Light (2014) recensie

Als fan van Nicolas Cage was ik enorm nieuwsgierig naar Dying of the Light ondanks dat de acteur in de afgelopen jaren geen klapper meer heeft gemaakt. Je hoort en leest ook steeds vaker dat mensen zijn films links laten liggen en dat vind ik jammer. En het is ook niet altijd terecht. Ik vond de misdaad/thriller Tokarev helemaal geen slechte film terwijl deze door de critici met de grond gelijk werd gemaakt. En natuurlijk zijn er ook een aantal films te noemen die niet goed zijn, maar is het dan terecht om over de Con Air-acteur een vooroordeel te

Verder lezen
Only God Forgives

Only God Forgives (2013) recensie

De Deense filmmaker Nicolas Winding Refn heeft inmiddels behoorlijk veel krediet opgebouwd bij de liefhebbers van de non-mainstream wraakfilms die meer thuishoren in het arthouse-genre dan bestempeld kunnen worden als rauwe actiefilms. Dat is te danken aan het enorme succes van Drive die in 2011 op de eerste plaats eindigde van menig filmliefhebber, maar door zijn status als arthouse-film niet als de beste film van het jaar werd erkend. Het is een typisch voorbeeld van een ondergewaardeerde prent. Het lot van Only God Forgives is waarschijnlijk niet veel anders, want Refn’s creatie is zeker niet geschikt voor het mainstream publiek

Verder lezen
Drive

Drive (2011) recensie

In Drive volgen we het leven van een stuntcoureur (Ryan Gosling) die zijn vrije uren vult met het sleutelen aan wagens in de garage van Shannon (Bryan Cranston) en de garagehouder voorziet zijn jonge werknemer af en toe van klusjes als bestuurder van vluchtauto’s. Op een dag ontmoet de introverte jongeman bij toeval zijn buurvrouw Irene (Carey Mulligan) en haar zoontje Benicio (Kaden Leos). Het contact neemt toe en de romance tussen de twee personen bloeit op. Maar dan komt Irene’s echtgenote Standard (Oscar Isaac) op vrije voeten. Terwijl hij wordt achtervolgd door zijn verleden, zorgt zijn torenhoge schuld voor

Verder lezen