Summer of 84

Summer of 84 (2018) recensie

Na het sterke debuut Turbo Kid in 2015 komt het regieduo François Simard en Anouk Whissell met de horror/thriller Summer of 84. Met een verhaal dat zich afspeelt in 1984 en compleet in de stijl van de jaren ’80 is gefilmd. Vergelijkbaar met de hitserie Stranger Things die een heerlijke 80’s vide bevat. Het verhaal is eveneens gelijkwaardige aan de Netflix Original, want ook in Summer of 84 slaan een aantal schoolvrienden de handen ineen om een mysterie te ontrafelen.

Seriemoordenaar

In de altijd zo rustige buitenwijk heerst er onrust wanneer de regio wordt geteisterd door een actieve seriemoordenaar en tieners in de leeftijdscategorie van 12 tot 16 jaar spoorloos verdwijnen. Davey (Graham Verchere) is ervan overtuigd dat de maniakale kindermoordenaar bij hem in de buurt woont en hij is dan ook vastberaden om uit te zoeken wie hij is. Zijn onderzoek brengt hem op het spoor van zijn buurman Mr. Hackey (Rich Sommer). Een ogenschijnlijk vriendelijke buurman die in zijn functie als politieagent niet bovenaan de lijst staat als hoofdverdachte. Maar Davey laat zich niet foppen ondanks dat iedereen hem voor gek verklaard. Samen met zijn sceptische vrienden doet hij er dan ook alles om de waarheid aan het licht te krijgen.

Compleet pakket

Summer of 84 is een compleet pakket. Het is enerzijds een bloedstollende thriller met een aantal bloederige fragmenten, maar er is ook ruimte voor karakterontwikkelingen. We zien hoe close de vrienden zijn en bijna alles samen doen. Zelfs het begluren van het aantrekkelijke buurmeisje wordt veelvuldig besproken en in groepsvorm gedaan terwijl de tieners het ook niet laten om het erotische magazine van de buurman ongevraagd te lenen. Terwijl ze zich inzetten voor de buurt, hen klusjes in en rondom het huis doen en continu op zoek zijn naar avontuur. Pas in de slotfase pakken Simard en Whissell echt uit wanneer de tieners geconfronteerd worden met de krankzinnige seriemoordenaar.

Instant cult

Ik voorspel dat Summer of 84 over een jaar of 20 behoort tot de memorabele cultklassiekers uit de jaren ’10. De luchtige sfeer, het in kwaliteit wisselende acteerwerk en het rechtlijnige verhaal, maken de film van het onervaren regieduo geen bioscoop waardige horrorfilm. Maar vermakelijk des te meer. Het is gewoon fijn om af en toe zonder al teveel denkwerk te genieten van een film die onderhoudend genoeg is om de kijker gedurende 90 minuten te vermaken. Met Summer of 84 bewijzen Simard en Whissell dat zij in staat zijn om langere speelfilms te creëren en laten we hopen dat ze na Turbo Kid 2 misschien wel plannen hebben om Summer of 85 te filmen. Naar mijn mening is dat vervolg meer dan welkom.

Summer of 84

Waardering: 3 uit 5.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.