Spider-Man: Homecoming (2017) recensie

Spider-Man: HomecomingVanavond ging Spider-Man: Homecoming in première. Een film waar ik enorm naar uitkeek, omdat ik al sinds een klein jongetje een enorme fan ben van het kleurrijke stripboek figuur. Een groot pluspunt van alweer de tweede reboot van de franchise is dat Spider-Man eindelijk onderdeel is van het Marvel Cinematic Universe. We zagen our friendly neighborhood Spider-Man al eventjes voorbij slingeren in de laatste Captain America-film en nu is het zijn beurt om voor het eerst te verschijnen in zijn eigen film.

Een film die meer raakvlakken heeft met de Avengers-films dan je zou denken en het is dan ook logisch dat Robert Downey Jr. een rolletje in het verhaal heeft. We zien hem als Tony Stark, de mentor van Peter Parker en de nieuwe leider van de Avengers die de 15-jarige scholier wil rekruteren. Maar voordat Peter als zijn alter-ego Spider-Man mag meedoen met de grote jongens, moet hij zich eerst bewijzen door zich te focussen op de kleinere misdaden die in zijn woonplaats Queens worden gepleegd.

De door Jon Watts geregisseerde actiefilm draait dan ook vooral om hoe Peter omgaat met zijn dubbelleven als de web schietende misdaadbestrijder en hoe hij door het leven gaat als een normale scholier. En dat terwijl hij graag meer wil betekenen voor Stark en het team van superhelden. Toch zien we meer Spidey dan Peter en dat is wel fijn. Het tempo ligt hoog en de ene na de andere spectaculaire actiescène wordt op het publiek afgevuurd. En dat allemaal in combinatie met verbluffende special effects, toffe stunts en enorm veel humor.

Tom Holland is de perfecte keuze om in de huid te kruipen van studiebol Peter en de gevatte Spider-Man terwijl Michael Keaton het perfect doet als de schurk in het verhaal. Een verhaal dat overigens vrij simpel is, maar dat is geen minpunt. Spider-Man: Homecoming is een mooi begin van wat nog komen gaat en dat ziet er veelbelovend uit. Maar voordat het zover is kunnen we nog even nagenieten van deze topper die mijn verwachtingen heeft overtroffen.

Score: 8,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

8 thoughts to “Spider-Man: Homecoming (2017) recensie”

  1. Vandaag ook geweest en heb me echt verschrikkelijk goed vermaakt. Heerlijk om te kijken met veel humor en een erg onverwacht moment (ik zag het niet aankomen).

  2. Ik was zelf (itt tot de rest van de wereld) best gecharmeerd van de tweede reboot (Andrew Garfield, Emma Stone), en vond het jammer dat de stekker daar wéér uit moest- om nu wederom met poging drie aan te komen.

    Over ongeveer 1,5 week ga ik ernaar toe, als de storm van reacties een klein beetje geluwd is:)

    Overigens interessant om te zien dat Keaton in de trailer weer (een) Birdman is, net zoals in een van mijn persoonlijke favorieten (2014):)

      1. Ik vond 2 niet per se minder persoonlijk, met name vanwege de soundtrack, de rol van Emma Stone en het prettige sfeertje. Moet wel zeggen dat ik Jamie Foxx vrij vervelend vond, en het hele gedeelte met Electro kwam destijds in de bios beter uit de verf dan later thuis.

Geef een reactie