Snowden

Snowden (2016) recensie

De voormalige CIA en NSA medewerker Edward Snowden is in 2013 uit de school geklapt over hoe de Amerikaanse overheid massaal data heeft verzameld van niet alleen verdachten, maar ook van onschuldige burgers. Overal ter wereld! In zijn carrière als systeembeheerder en programmeur heeft hij duizenden geheime en gedigitaliseerde documenten gedownload die bewijzen dat de regering de wet heeft overtreden en zich schuldig maakte aan het ongeautoriseerd afluisteren van miljoenen mensen. Vervolgens heeft hij deze bestanden versleuteld en gedeeld met de pers met als gevolg dat de klokkenluider tot op de dag van vandaag voortvluchtig is en in Moskou woont.

In de biopic Snowden van regisseur Oliver Stone komt dit bizarre verhaal uitgebreid aan bod. We zien hoe de voortvluchtige Edward Snowden (Joseph Gordon-Levitt) op zijn hotelkamer in Hong Kong de journalisten Glenn Greenwald (Zachary Quinto), Laura Poitras (Melissa Leo) en Ewen MacAskill (Tom Wilkinson) informeert over de duistere praktijken van de Amerikaanse overheid. Door met flashbacks te werken krijgt de kijker ook te zien hoe Snowden zijn carrière bij de special forces noodgedwongen moet opgeven om zich vervolgens te storten op zijn loopbaan bij de CIA. En tijdens zijn loopbaan ontdekt hij steeds meer over de twijfelachtige handelswijze van zijn regering.

Het zijn niet alleen Snowden’s ontdekkingen en zijn besluit om uit de school te klappen die de film interessant maken, maar ook zijn privéleven komt uitgebreid aan bod. Zo zien we hoe Snowden een vriendschap opbouwt met zijn mentor en collega Corbin O’Brian (Rhys Ifans), worstelt met zijn geweten, zijn epilepsie en zijn moeizame knipperlicht relatie met Lindsay Mills (Shailene Woodley). Toch is de film grotendeels gebaseerd op de boeken van de Russische advocaat Anatoly Kucherena en journalist Luke Harding en daarom is het meer dan aannemelijk dat het verhaal flink gedramatiseerd is. Ondanks dat de klokkenluider zelf Oliver Stone heeft geadviseerd tijdens hun meetings in Moskou.

Desalniettemin is Snowden een uitstekende biopic. De kijker krijgt meer zicht op wie Edward Snowden is, wat hij heeft gedaan en waar hij de regering van beschuldigd. Men neemt verder geen standpunt in en dat is ook prima. Snowden slaagt niet alleen, omdat het verhaal op een boeiende wijze wordt verteld, maar ook het acteerwerk van hoofdrolspeler Joseph Gordon-Levitt is fenomenaal. Hij bewijst opnieuw dat hij een rol als die van Edward Snowden zich eigen kan maken, maar ook Rhys Ifans, Shailene Woodley en Tom Wilkinson weten met de beperkte tijd die zij krijgen goede personages neer te zetten. Zelfs Nicolas Cage weet in een paar minuten te overtuigen als Snowden’s leraar Hank Forrester.

Score: 8,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

7 gedachten over “Snowden (2016) recensie

  1. Ik irriteerde mij een beetje aan de aardappel in de keel van Joseph. Ik weet niet of dat speciaal voor de film was of dat dat speciaal voor de film was. Verder vond ik hem redelijk spanningsloos en een matige film. Maar misschien ook wel omdat het de 5e film was die ik die dag zag op het PAC-festival. Vermoeidheid doet ook wat 😉

  2. Geen standpunt? Als er iets is te zeggen over de regie van Stone, dan is het wel dat deze door z’n keuzes duidelijk laat doorschemeren dat hij zeer kritisch is op de Amerikaanse overheid. Wat dat betreft is deze film wel vergelijkbaar met JFK wat mij betreft, maar die was een stuk scherper nog. Ik zou je trouwens de documentaire Citizenfour willen aanraden, ik verwacht dat je die ook wel zult kunnen waarderen.

  3. Ik vond deze film niet zo heel erg bijzonder, maar komt ook omdat ik Citizenfour, Tim noemde ‘m al, al een tijd daarvoor gezien had en dat een documentaire vol spanning was. Hier miste ik dat een beetje.

Geef een reactie