Scary Stories to Tell in the Dark (2019) recensie

Scary-Stories_ps_2_jpg_sd-low_Copyright-2019-WW-EntertainmentEr zijn genoeg boeken en inmiddels ook films en series om een jong publiek kennis te laten maken met het horrorgenre. Zo werd in de jaren ’90 de televisiereeks Are You Afraid of the Dark? uitgezonden en verscheen tevens de boekenreeks Goosebumps. Die eveneens als inspiratie dienden voor series en films. In de jaren ’80 en ’90 was er nog een reeks voor de jonge lezers; Scary Stories to Tell in the Dark. Bundels waarin korte horrorverhalen worden verteld en die als inspiratie dienden voor de gelijknamige film die in 2019 verscheen.

Samenvatting van het verhaal
Het is Halloween, 1968. Stella (Zoe Margaret Colletti) en haar 2 vrienden zijn de buitenbeentjes van de school en trekken samen op. Ook tijdens Halloween. Wanneer zij door de wijk slenteren krijgen zij het aan de stok met een groep van populaire jongens. Zij weten te vluchten en ze schuilen in de auto van Ramon (Michael Garza). Het is een begin van een onwaarschijnlijke vriendschap hoewel de ontmoeting een sinistere wending krijgt als zij een mysterieus notitieboek met horrorverhalen vinden.

Diversiteit
Scary Stories to Tell in the Dark blinkt uit in diversiteit. Er is ruimte voor humor, romantiek, spanning en bovenal horror. Hoewel het verhaal veel overeenkomsten kent met eerdergenoemde genregenoten, is de door André Øvredal geregisseerde horrorfilm iets enger en gruwelijker. Grotendeels te danken aan de angstaanjagende horrorfiguren die uit het gevonden notitieboekje tot leven komen en de groep jongeren terroriseren. Deze wezens zijn een lust voor het oog door de overtuigende make-up en special effects.

Kwaliteit
Door het vlotte tempo heb je als kijker weinig tijd om op adem te komen. De gruwelijke momenten stapelen zich in een rap tempo op hoewel er genoeg afwisseling is tussen de spannende en komische momenten. De grappige fragmenten zorgen voor een luchtige sfeer, maar het doet geen afbreuk aan de kwaliteit van het horrorverhaal. Het blijft hoe dan ook spannend. Een minpunt is het acteerwerk. De piepjonge cast mist overduidelijk wat ervaring en zij maken zich soms dan ook schuldig aan overacting. Een minpuntje dat ik voor lief neem, want onderaan de streep heeft Scary Stories to Tell in the Dark mij van het begin tot het einde vermaakt.

⭐⭐⭐