Saw II (2005) recensie

Saw IIHet horrorgenre is verpest door onnodig veel sequels die vaak inferieur zijn aan het origineel. Toch lijken de studiobazen er niet van te leren, want belabberde sequels en overbodige remakes worden nog steeds gemaakt. Vooral als een film succesvol is. Ook in het geval van de lowbudget horrorfilm Saw die slechts een jaar later al een vervolg kreeg. Regisseur Darren Lynn Bousman nam het stokje over van collega James Wan en hij kreeg de opdracht om met een budget van 4 miljoen dollar (4 keer zoveel als het budget van Saw) Saw II tot een succes te maken.

Meer budget betekent automatisch meer acteurs, meer settings en meer bloederige taferelen. In Saw II ligt er overduidelijk meer focus op de sadistische spelletjes die de maniakale seriemoordenaar Jigsaw (Tobin Bell) met zijn slachtoffers speelt. Deze keer onderwerpt hij een groep van criminelen aan een reeks van lugubere testen in een afgesloten huis waar een levensbedreigend zenuwgas wordt verspreid. Aan de tijdelijke bewoners de taak om Jigsaw’s spelletjes te overleven en het huis heelhuids te verlaten.

Maar er is meer aan de hand. Saw II lijkt op het eerste oog een simpele film die moet choqueren en vermaken, maar het verhaal steekt goed in elkaar. Zeker in de slotfase als de kijker wordt verrast door een bizarre wending die je niet ziet aankomen. Daarmee wordt de film in de stijl van Saw afgesloten en smaakt het zeker naar meer. Vooral als je een liefhebber bent van smerige slachtpartijen waarbij de ingewanden en de bloedspetters je om de oren vliegen.

Afschuwelijke en bloederige beelden worden dan ook niet geschuwd en in sommige gevallen zijn deze zelfs gruwelijker te noemen dan de akelige beelden die in het eerste deel te zien waren. Maar dat is ook een vuistregel. Een vervolg in het horrorgenre moet op dat gebied zijn voorganger overtreffen. In de hoop dat het voldoende is om het veeleisende publiek te vermaken. Maar uiteindelijk is Saw II toch meer dan dat. Een degelijk vervolg met uitstekende acteerprestaties van Donnie Wahlberg, Tobin Bell en Dina Meyer, een fascinerend verhaal en bovenal veel bloed en gore.

Score: 7,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie