Rocketman (2019) recensie

RKTMAN_INTL_T-EGERTON_STADIUM_DGTL_1_SHT_NED_ALT.inddIn de afgelopen jaren zijn er al een behoorlijk aantal muzikale biopics verschenen. Zo werd onder anderen het leven van Johnny Cash verfilmd met Walk The Line en vorige jaar werd Bohemian Rhapsody geprezen. Het drama waarin het leven en de carrière van de inmiddels overleden zanger Freddie Mercury centraal staat. Dit jaar was de flamboyante zanger Elton John aan de beurt. In de biopic Rocketman die zijn titel dankt aan de gelijknamige hit van de artiest.

Samenvatting van het verhaal
Al op jonge leeftijd laat Reggie Dwight zien dat hij een talentvolle pianospeler is. Ondanks dat zijn ouders zijn muzikale talenten negeren is hij vastberaden om uit te groeien tot ’s werelds bestverkopende artiest. Hij staat op de bühne als Elton John (Taron Egerton). Een flamboyante zanger en showmaster die met zijn bijzondere kledingstijl en uitbundigheid het publiek vermaakt. Het gaat Elton dan ook voor de wind hoewel een aanhoudende drugs- en alcoholverslaving en zijn eenzaamheid voor de nodige problemen zorgen.

Koning van de biopics
Hij heeft tot op heden slechts in twee biopics gespeeld, maar na zijn zeer geslaagde vertolking van Eddie Edwards in het sportdrama Eddie The Eagle mag Taron Egerton in de huid kruipen van ’s werelds meest kleurrijke artiest Elton John. En hij doet dat fenomenaal! Egerton mag dan ook al voorzichtig de koning van de biopics worden genoemd, want het is niet eenvoudig om in de huid te kruipen van een personage dat gebaseerd is op het leven van een beroemde sporter en artiest. En het is bijzonder te noemen dat hij in Rocketman alle zang voor zijn eigen rekening heeft genomen.

Op waarheid gebaseerd
Maar Egerton heeft er ook zijn eigen draai aan gegeven. In een film dat weliswaar gebaseerd is op het leven van Elton John, maar door velen wordt bestempeld als een fantasy musical dan een waarheidsgetrouwe biopic. Nu zullen delen van het verhaal kloppen, maar het drama is sterk aangedikt om een onderhoudende film te creëren. Zo zijn veel scènes en een aantal karakters uit de duim gezogen. Dat is niet erg, want het levert een goede film op. Die wellicht halverwege een beetje kracht verliest, maar in de opening en vooral in het slot de kijker bij de strot beetpakt.

Waardering: 3.5 uit 5.
Ko-Fi