Resident Evil: The Final Chapter

Resident Evil: The Final Chapter (2016) recensie

Resident Evil is gewoon vet! Toch? De games waar de films op gebaseerd zijn, waren angstaanjagend. Ik heb er uren aan gespendeerd om met een simpel pistool, een handjevol kogels en een vreemd plantje met helende krachten het doolhof vol met puzzels en bloeddorstige zombies te trotseren. In 2002 verscheen dan eindelijk de eerste verfilming die op een aantal herkenbare momenten na helemaal niets te maken heeft met de videospelletjes. Toch was het een vermakelijke film die naar meer smaakte en wegens het kassucces werden er een groot aantal vervolgdelen gemaakt. Inmiddels zijn we aangekomen bij alweer het zesde deel die heel toepasselijk Resident Evil: The Final Chapter heet.

Inderdaad, het is de laatste film in de huidige reeks die goede en minder goede delen heeft. Vooral de laatste films zijn zeer matig te noemen. Toch had men de drang om het verhaal rondom Alice (Milla Jovovich) en haar eeuwige strijd tegen de machtige Umbrella Corporation netjes af te ronden met als resultaat Resident Evil: The Final Chapter. Een film die wellicht beter is dan zijn voorgangers, maar naar mijn mening weinig toegevoegde waarde heeft. Met een verhaal dat kant noch wal raakt en het vooral moet hebben van actie en spektakel. Niet dat daar iets mis mee is, maar als liefhebber verwacht je van een afronding toch net iets meer.

In de door Paul W.S. Anderson geschreven en geregisseerde film keren we terug naar het begin waar in Raccoon City Alice haar laatste strijd tegen Umbrella wacht. Natuurlijk moet ze eerst de post-apocalyptische wereld vol met zombies en Umbrella’s huurmoordenaars trotseren om haar doel te bereiken. Het leveren spectaculaire momenten op hoewel de matige CGI-animaties voor een kleine teleurstelling zorgen. Daarnaast weet je als kijker gewoon dat Alice haar einddoel hoe dan ook zal bereiken. Spannend wordt het dan ook nooit.

Wat overblijft is een hoop spektakel en een aantal expliciete beelden vol met bloed en gore. Bijvoorbeeld op momenten als er een personage aan zijn tragische einde komt als het door een gigantische ventilator in duizenden stukjes wordt verscheurd. Dat zijn dan ook de momenten om van te smullen, maar het is niet voldoende om Resident Evil: The Final Chapter te bestempelen als een waardig slot van de filmreeks. Laten we hopen dat de aangekondigde reboot voor meer kijkplezier zorgt. Resident Evil: The Final Chapter is vanaf nu verkrijgbaar op een kwalitatief uitstekende Blu-ray Disc die naast een mooie beeld- en geluidskwaliteit ook een groot aantal interessante extra’s bevat.

Score: 6,0

Met dank aan Sony Pictures Home Entertainment en Weber Shandwick voor het Blu-ray recensie-exemplaar.

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

5 gedachten over “Resident Evil: The Final Chapter (2016) recensie

  1. Heb ‘m gisteravond zitten kijken en het was een film die wel ok was….af en toe een beetje te hyper ge-edit en zoals je zegt een verhaal dat je beter kunt vergeten….maar het heeft toch wel wat entertainmentvalue.

Geef een reactie