Wreck-it Ralph

Wreck-it Ralph (2012) recensie

Wreck-it RalphHoewel The Walt Disney Animation Studios zich vaak focust op het creëren van animatiefilms die gebaseerd zijn op sprookjes, maken zij ook films zoals Wreck-it Ralph. Het is een moderne en volledig computergeanimeerde film vol herkenbare, iets minder bekende en fictieve karakters uit videospelletjes. Voor de iets oudere ons is het een prettig weerzien met de boegbeelden uit de game-industrie zoals Sonic The Hedgehog, Pac-Man en Q*Bert die allen een rolletje opeisen in de gedigitaliseerde wereld van Wreck-it Ralph. De enige grote afwezig is Super Mario hoewel er nog wel naar hem wordt gerefereerd als hij niet komt opdagen voor een feestje.

Het verhaal

Ralph (John C. Reilly) is het beu. Als de schurk in de videogame Fix it Felix is hij het buitenbeetje dat na ieder level van het gebouw wordt gegooid. Terwijl hij vanaf de grond moet toezien hoe Felix de felbegeerde medaille in ontvangst neemt en als een held onthaald wordt. Daar moet maar eens verandering in komen, want zo slecht is Ralph helemaal niet. Daarom besluit hij om op zoek te gaan naar een medaille en bezoekt hij de spelwerelden van tientallen spelletjes om zijn doel te verwezenlijken. Ralph belandt van het ene spel in het andere totdat hij in de wereld van Sugar Rush Speedway belandt, de schattige Vannelope (Sarah Silverman) ontmoet en haar helpt om de schurk King Candy (Alan Tudyk) tot een halt toe te roepen.

Praatsessie voor schurken

Als kijker zien we hoe de kinderen hun dagen vullen met het bedienen van de arcadekasten terwijl we ook worden meegevoerd naar de wereld achter de ramen van de speelkasten waar de figuurtjes na een dag hard werken hun vertier zoeken in de bar van de game Tapper en waar de schurken bij elkaar komen in een praatgroep om over hun gevoelens te praten. Deze scène waarin karakters zoals Zangief uit de game Street Fighter openhartig spreken over hun leven als schurk en waarin het oranje spookje uit de populaire arcadegame Pac-Man de praatgroep leidt, is misschien wel één de leukste scènes die de film bevat.

Vol verwijzingen

Sowieso zit de film vol vindingrijke verwijzingen naar bestaande games, herkenbare tunes uit talrijke videospelletjes, game sounds zoals de waarschuwing die je hoort in Metal Gear Solid wanneer er gevaar dreigt en goed verzonnen grappen die zowel voor het jonge als het oudere publiek geschikt zijn. De computeranimaties zien er goed uit en ook de animatoren van The Walt Disney Animation Studios komen steeds dichter in de buurt van de kwaliteit van hun concullega’s van Pixar. Dat neemt niet weg dat Wreck-it Ralph geen standaard Disney-film is die thuishoort in het rijtje van Sneeuwwitje, Peter Pan en Aladdin, maar dat de film enorm vermakelijk is staat als een paal boven water.

Beoordeling
  • Film
Verzenden
User Review
0 (0 votes)

Advertentie

Paul Hauer

Filmrecensent en eigenaar. Hij kijkt 300 films per jaar en is een fanatieke filmverzamelaar. Heeft een voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

5 thoughts to “Wreck-it Ralph (2012) recensie”

  1. Inderdaad een geweldig leuke film. Ik ben van de generatie die deze spellen goed kent en gespeeld heeft. Daardoor snap ik de meeste verwijzingen, maar ook zonder dat is deze film bijzonder fris en vermakelijk. Ik vind dit zelf minimaal Pixar kwaliteit. Heel origineel vooral. Typisch een animatie film die je, in tegenstelling tot veel andere, steeds weer opnieuw met veel plezier kunt terugkijken.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.