World Trade Center

World Trade Center (2006) recensie

De wereld stond stil op 11 september 2001 toen de Verenigde Staten het doelwit werd van terroristische aanslagen. Het beeld van de brandende torens van het World Trade Center, die werden geraakt door gekaapte passagiersvliegtuigen, staan bij mij op het netvlies gebrand en ik heb de hele dag vol verbijstering naar de live beelden op televisie gekeken. Vijf jaar na deze afschuwelijke gebeurtenis regisseert Oliver Stone de aangrijpende dramafilm World Trade Center waarin hij stilstaat bij het verhaal over John McLoughlin en Will Jimeno. Zij waren een van de weinige die levend onder het puin van het WTC vandaan werden gehaald.

De dappere havenpolitieagenten John Mclaughlin (Nicolas Cage) en Will Jimeno (Michael Peña) haasten zich naar het rampgebied in Manhattan als zij de ongeloofwaardige melding krijgen dat de Twin Towers zijn geraakt door passagiersvliegtuigen. Ze zijn vastberaden om de mensen die vastzitten in het World Trade Center te helpen, maar zij weten niet dat het complex op elk moment in elkaar kan storten. Terwijl de dappere agenten zich naar de bovenste etages begeven, stort de toren in en worden de heren bedolven onder betonnen brokstukken en verwrongen staal. Hoewel ze het overleven, ziet het ernaar uit dat de heren niet meer levend onder het puin vandaan komen. Totdat zij worden gevonden door dappere reddingswerkers die bij toeval ontdekken dat John en Will zwaargewond onder het puin, dat ooit het WTC was, liggen.

World Trade Center is een eerbetoon aan de duizenden slachtoffers en de filmmaker focust zich niet op de aanslagen zelf, maar op de gebeurtenissen die daarop volgen. In het eerste halve uur zien we slechts een glimp van de brandende torens, maar daar blijft het bij. Wanneer John en Will vast komen te zitten onder het puin, is de kijker getuige van hun heldhaftige poging om deze ramp te overleven. De beelden van de aangeslagen politieagenten worden afgewisseld met scènes waarin de makers zich focussen op de vrienden en familie die in spanning afwachten en hopen dat de heren veilig huiswaarts keren.

Hoewel Oliver Stone Mel Gibson op het oog had voor de hoofdrol ging deze uiteindelijk naar Nicolas Cage en hij speelt de rol van McLoughlin uitstekend. Datzelfde geldt voor Michael Peña die de rol van Jimeno speelt. Maria Bello en Maggie Gyllenhaal doen het ook prima als John’s vrouw Donna en Will’s vrouw Allison. Het acteerwerk is van belang om een dramafilm als deze te laten slagen, maar dat zit wel goed in de prent van de Natural Born Killers-regisseur. World Trade Center is dan ook een mooie film die naar mijn mening aangrijpt en een traantje over de wangen garandeert. Daarnaast is het een mooi eerbetoon aan de slachtoffers van deze afschuwelijke aanslagen op het WTC.

Film beoordeling:
[usr 4.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “World Trade Center (2006) recensie”

Geef een reactie