Twister (1996) recensie

TwisterAls ik het heb over succesvolle Nederlanders in de Amerikaanse filmindustrie, dan kom ik al snel uit bij regisseur Paul Verhoeven die furore maakte met films zoals RoboCop en Total Recall, maar ook acteur Rutger Hauer geniet sinds de jaren tachtig enorm veel succes in Hollywood. Filmmaker Jan de Bont mag ik ook niet vergeten. De filmmaker begon zijn carrière als cinematographer voor tientallen films en in 1994 maakte hij zijn regiedebuut met de nog altijd spectaculaire actiefilm Speed. Het succes met deze prent maakte voor hem de weg vrij om ook de tornadofilm Twister te regisseren.

De titel laat niets aan de verbeelding over. De film wordt in hapklare brokken voorgeschoteld en Twister is dan ook niets meer dan een ruim anderhalf uur durend spektakel waarin allesverwoestende tornado’s een hoofdrol opeisen. Het flinterdunne verhaaltje draait om wetenschappers Bill en Jo die in scheiding liggen, maar voor een wetenschappelijk experiment nog één keer samen het avontuur tegemoet gaan. Tijdens een serie van stormen jagen zij op de wervelwinden die over het land razen in de hoop dat zij een geavanceerd meetinstrument in het pad van een tornado kunnen plaatsen en op die manier informatie over deze natuurverschijnselen kunnen vergaren.

Bill Paxton en Helen Hunt mogen de hoofdrollen voor hun rekening nemen, maar zij zijn niet dé reden om Twister te gaan zien. Ze spelen hun rollen prima, maar de film moet het vooral hebben van de spannende momenten en de verbluffende special effects. De computeranimaties zijn zeer overtuigend. Zeker gezien het feit dat de film al bijna twintig jaar oud is. Daarnaast zorgen enkele acteurs die een bijrol vertolken voor het nodige kijkplezier. Denk dan aan acteurs zoals Philip Seymour Hoffman als de ietwat eigenaardige tornadojager Dusty, Cary Elwes als de ingenomen wetenschapper Jonas en Lois Smith als de schattige Aunt Meg.

Jan de Bont levert met Twister een heerlijke film af. Het verhaal is simpel, maar onderhoudend genoeg terwijl de acteerprestaties oké zijn. De filmmakers hebben nooit de intenties gehad om een intelligente en meeslepende dramafilm te creëren. Er is dan ook ruimte voor humor en dat maakt de film luchtig. Maar deze moet het vooral hebben van de bombastische actiescènes en de spannende momenten. De karakters zijn stom genoeg om zich telkens weer in een levensbedreigende situatie te storten, maar je hebt nooit het gevoel dat het op elk moment afgelopen kan zijn met deze individuelen. Voor de liefhebbers van simpele spektakelfilms, natuurrampen en mooie special effects is deze dan ook een must-see.

Score: 7,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

2 thoughts to “Twister (1996) recensie”

  1. Kan me nog herinneren toen deze film uitkwam. Heb hem sinds toen niet meer gezien en vroeg me af of de effecten nog steeds goed genoeg waren. Fijn om te lezen dat dat nog steeds het geval is.

Geef een reactie