Turks Fruit

Turks Fruit (1973) recensie

Als liefhebber van de Nederlandse film besloot ik onlangs om de klassieker Turks Fruit weer eens uit de kast te trekken. De spraakmakende film uit 1973 deed destijds veel stof opwaaien, omdat deze enorm veel seks- en naaktscènes bevat. En na het eerste kwartier kun je ook de conclusie trekken dat de door Paul Verhoeven geregisseerde film niets meer dan een softpornofilm is. Hoofdrolspeler Rutger Hauer loopt toch ongegeneerd en poedeltje naakt door het beeld terwijl de meisjes die hij in de openingsscène verschanst ook niet veel kleren aan hebben. Maar als je hier doorheen weet te prikken zal je zien dat het verhaal, dat Jan Wolkers schreef, veel meer te bieden heeft.

Hauer speelt in Turks Fruit de rol van Eric, een jonge beeldhouwer die geen cent te makken heeft en met een vlotte babbel en zijn uiterlijk tientallen meisjes het bed in krijgt. Hij speelt deze hoofdrol, die eigenlijk bestemd was voor de destijds populaire acteur Hugo Metsers, uitstekend! Hij zet Eric neer als een ruimdenkende jongeman die de hele wereld denkt aan te kunnen totdat hij de beeldschone Olga leert kennen. Olga is een meisje uit Haarlem dat met haar charmes de jonge kunstenaar weet te betoveren. En de hartstochtelijke ontmoeting krijgt een vervolg als de twee tortelduifjes in het huwelijksbootje stappen. Maar het geluk is van korte duur als Olga na de dood van haar vader besluit om weer bij haar moeder te gaan wonen.

Monique van de Ven mocht na een indrukwekkende auditie in de huid kruipen van Olga en ze speelt deze rol voortreffelijk. Zij zet de jonge en naïeve meid neer als een speels meisje dat het leven als een grote grap ziet. Het eerste uur van Turks Fruit is dan ook luchtig. Er zijn veel grappige scènes aanwezig, maar ook ontzettend veel vrijpartijen en functioneel naakt. De expliciete beelden die in de roman van Wolkers staan beschreven zijn wel aangepast om het publiek niet te choqueren, maar Verhoeven schuwt de expliciete scènes niet. En dat siert de filmmaker naar mijn mening. Hij blijft keurig binnen de lijntjes en er is geen moment waarop het verhaal ondergeschikt is aan deze controversiële beelden.

En na het frivole uur slaat het verhaal om als een blad aan een boom. Na de breuk tussen Eric en Olga ontmoeten zij elkaar in een warenhuis in Amsterdam en ze besluiten om een kopje koffie te gaan drinken. De daaropvolgende momenten zijn hartverscheurend en indrukwekkend. Nadat Olga in het toilet flauwvalt moet zij naar het ziekenhuis voor een onderzoek. En het onderzoek wijst uit dat het meisje een kwaadaardige hersentumor heeft. Haar persoonlijkheid verandert ingrijpend en Eric staat machteloos. Hij moet aanzien hoe de liefde van zijn leven langzaam maar zeker bezwijkt aan de slopende ziekte. In deze beelden zien we des te meer hoe sterk de chemie tussen Hauer en van de Ven is, maar ook hoe goed de twee jonge hoofdrolspelers acteren.

Paul Verhoeven schreef met Turks Fruit filmgeschiedenis en de film is tot op de dag van vandaag misschien wel de beste film van eigen bodem. Natuurlijk is het een film die spraakmakende scènes bevat, maar we mogen het indrukwekkende verhaal en acteerwerk zeker niet vergeten! Daarnaast is de aanpak van Jan de Bont, die besloot om de scènes uit de losse hand te draaien, een goede beslissing geweest. Door zijn aanpak krijgt de film een rauw randje en dat versterkt alleen maar de eigenaardige sfeer die deze film bevat. Verhoeven zet aan het begin van zijn carrière als filmmaker een onvergetelijke prestatie neer en hij verdient dan ook niets minder dan respect en lof.

Film beoordeling:
[usr 4.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie