True Blood

True Blood – Seizoen 7 (2014) recensie

Als liefhebber van True Blood kwam het nieuws dat de populaire televisieserie na zeven seizoenen zou stoppen als een donderslag bij heldere hemel. Na tachtig afleveringen was de koek op, maar voordat er definitief afscheid wordt genomen van Sookie Stackhouse (Anna Paquin), Vampire Bill (Stephen Moyer) en Sam Merlotte (Sam Trammell), krijgen de fans nog wel een spectaculaire finale voorgeschoteld waarin opnieuw het bloed rijkelijk vloeit.

Er is wel een kleine teleurstelling die overheerst, want er zit een enorm gat in het verhaal. In de laatste aflevering van het voorlaatste seizoen sprong men een aantal jaren vooruit en het voelt aan alsof de serie incompleet is. De vragen die ik heb over deze niet in beeld gebrachte periode spoken toch door mijn hoofd terwijl de vampiers in het zevende seizoen op het punt van uitroeiing staan als het uiterst besmettelijke Hep-V virus een groot deel van de bevolking heeft geïnfecteerd.

Er is dus weinig tijd om stil te staan bij het gemis en het heeft ook niet lang nodig voordat ik er weer helemaal in zit. Sookie en Bill zijn weer on speaking terms terwijl Sam Merlotte als de nieuwe burgemeester van Bon Temps de inwoners tot kalmte maant als zij het doelwit dreigen te worden van een groep hongerige vampiers. En er keert een oude bekende terug in de community tot groot genoegen van politieagent Jason Stackhouse (Ryan Kwanten).

De hoofdrolspelers spelen opnieuw geweldig. Anna Paquin en Stephen Moyer doen het opnieuw fantastisch als Sookie en Vampire Bill, maar ook Alexander Skarsgård speelt de rol van de meedogenloze vampier Eric voortreffelijk. En zo zijn er natuurlijk nog veel meer kleurrijke personages die al jaren tot de vaste kern van True Blood behoren. Evenals in de voorgaande delen zijn de special en visual effects uitstekend te noemen en ook functioneel naakt en bloederige scènes worden opnieuw niet geschuwd. Het zevende seizoen, dat evenals het voorlaatste seizoen 10 afleveringen bevat, voelt dan ook echt aan als een vervolg op, ondanks dat het verhaal een tijdsprong in de toekomst heeft gemaakt. Daarnaast sluit men naar voldoening af met een mooie slotscène en dan is daar het besef dat er definitief afscheid wordt genomen van de inwoners van Bon Temps, maar ook de eindconclusie dat True Blood in zijn totaliteit een geweldige serie is.

Film beoordeling:
[usr 5.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 gedachten over “True Blood – Seizoen 7 (2014) recensie

  1. Wat ik ervan heb gezien vond ik OK maar ik ben niet verder gekomen dan de eerste twee seizoenen. Heb me er goed mee vermaakt maar nooit de drang gehad om verder te kijk,en. Wellicht toch maar eens (ooit) gaan doen dan.

Geef een reactie