True Blood

True Blood – Seizoen 1 (2008) recensie

Ik moet toch eerlijk bekennen dat ik sceptisch was toen ik voor het eerst hoorde over True Blood, een serie over vampiers. Maar uit nieuwsgierigheid ben ik deze televisieserie gaan volgen en inmiddels mag ik mezelf toch wel een echte Truebie (fan van de serie) noemen. De serie is rauw en plat en functioneel naakt en de nodige bloedfonteinen worden niet geschuwd. Het is dan ook echt geen serie voor de tere zieltjes onder ons. Na de uitzendingen in 2008 kreeg True Blood lovende recensies en inmiddels kent de serie een enorme fan base.

In het eerste seizoen maakt de kijker uitgebreid kennis met de hoofdrolspelers Sookie Stackhouse (Anna Paquin) en vampier Bill (Stephen Moyer). De telepathische serveerster in de bar van Sam Merlotte (Sam Trammell) en de bloeddorstige vampier trekken naar elkaar toe en het duurt niet lang voordat zij een hartstochtelijk relatie krijgen. Terwijl Sookie de afkeurende blikken en gedachten van haar dorpsgenoten probeert te blokkeren, maakt ze zich zorgen over haar broer Jason (Ryan Kwanten) die in verband wordt gebracht met een reeks moorden. Maar ook Sookie’s beste vriendin Tara (Rutina Wesley) kan haar hulp goed gebruiken als zij de strijd aangaat met haar aan alcohol verslaafde moeder. Tot overmaat van ramp moet Sookie als levenspartner van Bill zich vertonen aan vampiersheriff Eric Northman (Alexander Skarsgård). De leider van het district en eigenaar van de erotische vampierbar Fangtasia moet zijn zegen geven als Sookie en Bill hun relatie willen voortzetten.

Het eerste seizoen draait vooral om seks en bloed. De ene na de andere expliciete vrijpartij komt in beeld terwijl de makers er ook niet vies van zijn om een aantal choquerende beelden aan de serie toe te voegen. Het is even een kwestie van doorbijten, want na de eerste afleveringen begint het verhaal steeds meer vorm te krijgen. Dat maakt True Blood met een universum van uiteenlopende karakters en verschillende subplots een zeer onderhoudende televisieserie die geen seconde verveelt. Het eerste seizoen telt slechts 12 afleveringen van ongeveer 50 minuten per aflevering.

De HBO-serie is kwalitatief enorm goed. Er is flink geïnvesteerd in make-up en special effects, maar ook het acteerwerk van de uitgebreide cast is van hoogstaande kwaliteit. De serie draait grotendeels om de personages van Anna Paquin en Stephen Moyer en beiden overtuigen sterk in hun rollen. Datzelfde geldt voor Alexander Skarsgård die op voortreffelijk wijze de rol van het imponerende personage Eric vertolkt terwijl Rutina Wesley met haar gevatte opmerkingen voor enorm veel humor zorgt. Het is dan ook een serie, dat in grote lijnen omschreven kan worden als een drama/horror, die een breed publiek aanspreekt. De enorme fan base die er inmiddels is, is daar het bewijs van.

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie