The Wolf of Wall Street (2014) recensie

The Wolf of Wall StreetEen wereld van decadente feestjes,veel seks met prostituees en overmatig drugsgebruik. Dan heb ik het niet alleen over de levensstijl van een gemiddelde rockster, maar ook de effectenmakelaars van Wall Street lusten er wel van pap van. Dat is als je het boek van Jordan Belfort mag geloven. De voormalige effectenmakelaar had in de jaren ’90 enorm veel succes met zijn gladde verkooppraatjes en met zijn startende onderneming verwierf hij miljoenen dollars. Als een wolf in schaapskleren troggelde hij onschuldige arbeiders hun zuurverdiende loon af door nietszeggende aandelen aan hen te verkopen. Maar aan zijn lucratieve oplichtpraktijken kwam in 1998 een einde toen hij werd veroordeeld tot 22 maanden cel wegens fraude. Na zijn detentie publiceerde hij het boek The Wolf of Wall Street waarin hij zijn turbulente leven deelt met het publiek.

Leonardo DiCaprio kreeg in 2007 het boek in handen en hij was vastbesloten om het te verfilmen. Na zeven lange jaren is het dan eindelijk zover en hij neemt zelf de hoofdrol voor zijn rekening. Hij speelt de rol van de ietwat krankzinnige miljonair op briljante wijze. In deze rol bewijst de Oscarwinnaar opnieuw dat hij een zeer veelzijdige acteur is. Hij durft verschillende kanten van zichzelf te laten zien. Op het ene moment is hij de gladde effectenmakelaar en op het andere moment is hij de krankzinnige drugsverslaafde die tijdens een woede-uitbarsting zijn vrouw in het gezicht slaat. En dat terwijl de acteur ook enorm komisch kan zijn. Het overmatige drugsgebruik van zijn karakter zorgt soms voor hilarische scènes waarbij ik in een deuk heb gelegen. De tranen liepen letterlijk over mijn wangen van het lachen.

Zijn tegenspelers Jonah Hill en Margot Robbie spelen eveneens sterke rollen in de door Martin Scorsese geregisseerde misdaad/komedie. De filmmaker staat erom bekend dat hij zijn acteurs de vrije hand geeft en dat zorgt vaak voor sterke scènes waarin veel geïmproviseerd wordt. In The Wolf of Wall Street is dat niet anders. De motiverende speeches van Jordan Belfort in een overvolle kantoortuin, de hilarische uitspattingen van Donnie Azoff en de inmiddels memorabele scène waarin het personage van Matthew McConaughey humt terwijl hij in regelmaat op zijn borst slaat, zijn hier slechts enkele goede voorbeelden van. Veel meer wil ik ook niet verklappen, maar de film kent wel meer van dit soort memorabele scènes die indrukwekkend dan wel komisch zijn.

Met een speelduur van drie uur lijkt het een lange zit te gaan worden, maar dat is zeker niet het geval. Het fascinerende verhaal over macht en hebzucht is van het begin tot het einde boeiend. We zien een jonge Belfort als ambitieuze student zichzelf opwerken naar de leider van een onderneming dat door middel van frauduleuze praktijken de snelle dollars binnen hengelt. Maar Scorsese weet de essentie van het verhaal goed weer te geven. Het wordt goed in beeld gebracht wat een bankrekening met meer geld dan je ooit kunt uitgeven, drugs- en alcoholverslaving en een extravagante levensstijl met je doet en dat je aan het einde van de rit moet boeten voor je misdaden.

Maar The Wolf of Wall Street is geen drie uur durende biopic waar je je doorheen moet worstelen. De serieuze topics worden prima afgewisseld met enorm veel humor en beelden van de extravagante feestjes die Belfort en diens partners in crime bijwonen. Als kijker voel je je betrokken bij alle bizarre gebeurtenissen die plaatsvinden. Scorsese laat het ook niet achterwege om alles expliciet in beeld te brengen en soms het publiek te choqueren. Ik had daar ook geen enkel probleem mee, want het versterkt het bizarre verhaal des te meer. Het is dan ook een feit dat dit één van de betere films is die ik in de afgelopen jaren heb gezien. Dat is niet alleen te danken aan het werk van de regisseur, maar ook aan de zeer overtuigend spelende cast. Daarom vond ik het ook jammer dat de film na drie uurtjes was afgelopen. Deze had van mij wel een uurtje of anderhalf langer mogen duren.

Score: 9,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “The Wolf of Wall Street (2014) recensie”

Geef een reactie