The Quiet Ones

The Quiet Ones (2014) gastrecensie

De horrorwereld wordt de laatste jaren wat overrompeld met de films over geesten, demonen en allerlei bovennatuurlijke zaken. Het probleem hierdoor is dat je heel snel de goede films van de slechte kan onderscheiden. The Quiet Ones was één van de films waar heel erg naar werd uitgekeken, maar in welk rijtje past de horrorfilm?

Olivia Cooke speelt de jonge Jane Harper in The Quiet Ones. Zij is uitgekozen als proefpersoon om deel te nemen aan een wetenschappelijk experiment. Ze heeft geen idee over haar verleden en zij denkt dat ze bezeten is door een pop, genaamd Evey. Het onderzoek wordt geleid door Professor Joseph Coupland, een rol van Jared Harris. Hij wordt ondersteund door twee studenten, Krissi en Harry. Omdat het onderzoek grootser wordt, komt Harry erbij. Harry is een jongeman die een cameraman in opleiding is.

Het onderzoek rond Jane Harper vindt vooral plaats in een kleine kamer waar Jane opgesloten zit. Haar leven wordt gecontroleerd door vooral het bioritme te regelen. Jane wordt gewekt met luide muziek en wordt dan wakker gehouden. Verder zijn er constant sessies waar de professor Jane dwingt het kwade van Evey in een pop te onderdrukken om zo de pop te vernietigen en het kwade uit Jane Harper te verwijderen.

Brian heeft wat medelijden met Jane, zeker nadat de methodes van Coupland niet meteen ethisch correct zijn. Hij probeert Jane zo ver te duwen, tot het uiterste. Het eist zijn tol van Jane, maar ook van de andere medewerkers. Iedereen zakt steeds dieper en dieper in het onderzoek, om zich volledig van de buitenwereld af te sluiten…

The Quiet Ones is een film waar je meteen in geworpen wordt en waar eigenlijk niet zo heel veel verhaal in wordt gebracht. Je moet zelf een weg banen door het onderwerp. Natuurlijk is het niet de bedoeling dat alles haarfijn wordt uitgelegd, maar je moet de kijker toch een beetje op weg zetten. In The Quiet Ones worden de basis verhaallijnen eigenlijk gebruikt om grote plottwisten naar het einde toe te faken. De twists naar het einde zijn eigenlijk zaken die je van het begin verwacht omdat je zodanig moet denken over het verhaal. Op die manier zit je een beetje in een constante cirkel want de twists brengen je naar het begin en laten je zo verder denken naar het verdere verloop.

Nu, The Quiet Ones is geen vreselijke film. Er is een verhaal, wat vandaag al veel betekent. Er wordt getracht om een verhaal op te bouwen, maar het verhaal neemt slechts een halfuur van de tijd op. Dit is een spijtige zaak voor een langspeelfilm die eigenlijk 98 minuten zou moeten opvullen. Toch kan The Quiet Ones niet waarmaken wat er verwacht van wordt. De sfeer wordt verdrongen door het feit dat je weinig van het verhaal weet. De personages zijn eigenlijk, op Jane Harper na, heel irritant.

De conclusie is eigenlijk vrij simpel: De films zijn beter en beter geworden door de jaren heen, maar The Quiet Ones is een iets minder sterke kandidaat. Er is een verhaal, maar dat verhaal neemt niet genoeg plaats in binnen het verhaal waardoor het een film wordt zonder veel lijn en lijkt het allemaal wat te veel te worden. Kortom, er zijn betere opties dan The Quiet Ones als je voor een horrorfilm wilt kiezen.

Over de gastrecensent

Mijn naam is Nicky Boes. Ik ben een 22-jarige student Journalistiek met een passie voor film. Mijn grote liefde is dan ook horror. Als favoriete films heb ik onder andere Jaws, Nightmare On Elm Street en Night Of The Living Dead. Van Paul heb ik de kans gekregen om tweewekelijks een review van een horrorfilm te posten. Op mijn persoonlijke blog NiickyBoesMovies kun je terecht voor nog meer recensies van horrorfilms.

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie