The Purge: Anarchy (2014) recensie

Stel je toch eens voor! Brave burgers die elke dag naar hun werk gaan, de rekeningen betalen en je goedemiddag wensen op straat, veranderen opeens in je ergste vijand als de jaarlijkse Zuivering plaatsvindt. Eén nacht per jaar worden alle hulpdiensten opgeschort en zijn alle misdaden inclusief moord toegestaan. Terwijl rijke mensen zich opsluiten in hun gigantische villa’s met een peperduur beveiligingssysteem en de arme mensen in hun minimaal beveiligde huisjes hopen op een goede afloop, gaan duizenden mensen goed bewapend de straat op om hun zielen te reinigen.

Voor Eva (Carmen Ejogo) en haar dochter Cali (Zoë Soul) loopt de nacht niet zoals ze deze hadden gepland. Hun beveiliging houdt geen stand tegen hun bloeddorstige onderbuurman terwijl een professioneel S.W.A.T.-team de trappen van het appartementencomplex bestormen. En als zij eenmaal op straat belanden lijkt het einde oefening te zijn. Totdat zij worden geholpen door een voorbijganger (Frank Grillo). De Sergeant, met een buitengewone kennis van overleven, redt de dames van een onvermijdelijke dood en hij besluit om hen te helpen om deze lugubere nacht door te komen.

In tegenstelling tot het eerste deel, speelt The Purge: Anarchy zich af op de straten waar er totale anarchie heerst. Mensen die zwaarbewapend en met angstaanjagende maskers op door de straten struinen en op elkaar jagen is in deze nacht de normaalste zaak van de wereld terwijl de kijker een groepje overlevenden op de voet volgt. Zij zijn ongewild op de straten belandt en hunkeren naar een veilig onderkomen. Maar een groep van fanatieke Zuiveraars en een leger met volhardende soldaten, zorgen continu voor dreiging. Het is een naargeestig sfeertje dat je bij je strot beetpakt en je op het puntje van je stoel houdt.

The Purge: Anarchy slaagt veel beter als spannende horrorfilm waarin bloederige en smerige scènes niet worden geschuwd en er veel meer locaties het podia voor de jaarlijkse Purge vormen. Regisseur James DeMonaco kiest ditmaal niet voor bekende namen om het affiche op te leuken, maar voor een relatief onbekende cast. Dat zorgt ervoor dat het acteerwerk zo nu en dan wel wat te wensen overlaat ondanks dat Grillo het prima doet als de standvastige antiheld. Maar als je dat minpuntje voor lief neemt dan is het betere vervolg op The Purge een heerlijke film om naar te kijken en naar mijn mening meer dan de moeite waard als horror je ding is.

Score: 7,0

Met dank aan Universal Pictures Benelux voor het DVD recensie-exemplaar.

The Purge: Anarchy

 

Volg Filmliefhebber.com op social media

[do_widget id=facebook-likebox-2]
[do_widget id=twitter_timeline-2]

[do_widget id=wpzoom_instagram_widget-3]

 


Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “The Purge: Anarchy (2014) recensie”

Geef een reactie