The Hobbit: The Desolation of Smaug (2013) recensie

The Hobbit: The Desolation of SmaugWe hebben er een klein jaartje op moeten wachten, maar in de afgelopen maand ging dan eindelijk het tweede deel van The Hobbit in première. Het gezelschap vervolgt onder aanvoering van tovenaar Gandalf de reis naar Erebor waar de confrontatie wacht met de meedogenloze vuurdraak Smaug. Maar voordat zij de zwaarden kunnen trekken om hun thuishaven terug te veroveren, moeten zij nog wel de gevaren in het woeste landschap van Midden-Aarde trotseren. Zij worden opgejaagd door een leger van Orks terwijl Gandalf het gezelschap verlaat om te ontdekken dat de krachten van de duistere Heer Sauron toenemen.

Het fijne aan The Desolation of Smaug is dat een lange introductie uitblijft. We zijn inmiddels bekend met de personages en het verhaal en dat weerhoudt de regisseur er dan ook niet van om zijn film te starten vol actie en sensatie. Het valt op dat het tempo een stuk hoger ligt dan in zijn voorganger en we worden continu vermaakt door spectaculaire scènes. Opnieuw wordt grof geweld niet geschuwd en sommige speciale en visuele effecten zijn om van te smullen! De wijze waarop de wezens tot leven komen is bijzonder te noemen hoewel de kwaliteit van de effecten soms wisselend is. Dat was ook al een puntje van kritiek in An Unexpected Journey.

Door de High Frame Rate is het beeld haarscherp te noemen, maar de kanttekening is wel dat de imperfecties sneller opvallen. Ook de computeranimaties lijken in veel gevallen teveel op de animaties van een computerspelletje en dat is toch jammer. Ook de 3D-effecten bieden naar mijn mening te weinig toegevoegde waarde en dat maakt het dragen van de IMAX-bril gedurende twee en een half uur een irritatiefactor. Gelukkig maakt de introductie van Smaug een hoop goed. De vuurdraak is een imposante verschijning en de filmmakers trekken alles uit de kast om deze indrukwekkende vijand in hoogstaande kwaliteit op het scherm te plaatsen.

Op het verhaal valt verder niets aan te merken en ook de acteerprestaties zijn van uitstekende kwaliteit. Iain McKellen, het boegbeeld van The Lord of the Rings en The Hobbit, speelt de rol van de grijze tovenaar opnieuw voortreffelijk terwijl zijn medespelers Martin Freeman en Richard Armitage op puike wijze de rollen van avonturier Bilbo Beggins en de wraakzuchtige dwerg Thorin neerzetten. Terwijl Hugo Weaving als vaste waarde van The Lord of the Rings-trilogie in het eerste deel al zijn opwachting maakte, is het deze keer de beurt aan Orlando Bloom die in het tweede deel terugkeert als de elf Legolas. Het is een prettig weerzien met een oude bekende. Ook nieuwkomer Evangeline Lilly – die de meeste mensen wel zullen herkennen van de TV serie Lost – speelt de rol Lady Tauriel prima.

Op The Desolation of Smaug valt wel het een en het ander aan te merken. Ik heb mij prima vermaakt met de actiescènes die dan ook volop aanwezig zijn. Toch duurt de film naar mijn mening net iets te lang om mij continu op het puntje van mijn stoel te houden. Daarnaast zijn de kwaliteiten van de speciale en visuele effecten opnieuw wisselend te noemen en dat zorgt bij mij voor een kleine teleurstelling. Dat neemt niet weg dat de door Peter Jackson geregisseerde prent opnieuw aan alle verwachtingen voldoet, volle zalen trekt en de nieuwsgierigheid naar het slot van het drieluik in stand houdt.

Beoordeling
  • Film
4
Verzenden
User Review
0 (0 votes)

Steun Filmliefhebber.com

Wil jij weten hoe jij Filmliefhebber.com kunt steunen? Klik hier voor meer informatie.