The Hobbit: An Unexpected Journey

The Hobbit: An Unexpected Journey (2012) recensie

Als liefhebber van de The Lord of the Rings-trilogie, was ik ontzettend blij toen het nieuws naar buiten kwam dat J.R.R. Tolkien’s kinderboek The Hobbit verfilmd zou worden. Na de vermakelijke avonturen in Midden-Aarde krijgen wij eindelijk de kans om terug te keren naar de magische wereld vol mythische figuren, zwaardgevechten en toverspreuken. In de voorloper op The Lord of the Rings maken wij uitgebreid kennis met de naar avontuur smachtende Hobbit Bilbo Baggins die in het eerste deel van het drieluik zich aansluit bij het gezelschap van dwergen dat de gevaren van Midden-Aarde trotseert om naar huis terug te keren. Daar wacht de confrontatie met de vuurdraak Smaug die al jaren het dwergenrijk Erebor bezet en de verloren schat bewaakt.

Mijn verwachtingen waren direct hooggespannen, maar met Peter Jackson aan het roer en de terugkeer van enkele acteurs zoals Ian McKellen en Hugo Weaving is er geen twijfel meer mogelijk dat An Unexpected Journey de kwaliteiten van The Lord of the Rings delen evenaart al dan niet overtreft. De regisseur neemt de tijd om de uiteenlopende personages te introduceren met als gevolg dat de film langzaam op gang komt, maar de prachtige beelden van het Nieuw-Zeelandse landschap en de afwisseling met een behoorlijke dosis humor houden mij geïnteresseerd. Klunzige dwergen die door het beeld rollen, Bilbo’s gevatte opmerkingen en zijn eerste confrontatie met het schepsel Gollum zorgen voor leuke en onderhoudende scènes. Maar naarmate de reis vordert en het reisgenootschap al meerdere malen de zwaarden hebben moeten trekken, wordt de film alsmaar grimmiger en serieuzer.

Grof geweld en bloedige scènes waarin afgehakte hoofden en door zwaarden doorboorde lichamen worden niet geschuwd. De confrontaties met de meedogenloze Orks, hongerige trollen en indrukwekkende reuzen van steen zijn heerlijke scènes om van te smullen. De make-up en special effecten zijn verbluffend te noemen hoewel de kwaliteit van de computeranimaties soms iets te wensen overlaat. Het is soms iets te gemaakt en dan is er toch een bepaalde teleurstelling. Er is dus wel wat ruimte voor verbeteringen, maar het plezier is er niet minder om. An Unexpected Journey voldoet aan alle hoge verwachtingen en is met een lange speelduur van 169 minuten een zeer onderhoudende prent die lekker wegkijkt en geen seconde verveelt.

Film beoordeling:
[usr 4.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “The Hobbit: An Unexpected Journey (2012) recensie”

  1. Vond ‘m niet zo goed als Fellowship en er werd onvoldoende tijd besteed aan de dwergen (had na het zien van de film niet het gevoel dat ik ze kende), maar heb me er desondanks toch aardig mee vermaakt. HFR vond ik ook een mooie toevoeging (alhoewel daar de meningen online erg over verdeeld zijn).

          1. vooral als ze in de berg zijn met al die goblins is het te veel computer daar hebt ge gelijk in. voor de rest een oke film maar zoals nostra zegt ik had ook nog wat achterinfo verwacht van de dwergen

Geef een reactie