The Hangover III (2013) recensie

The Hangover Part IIIAls liefhebber van de eerste delen waren de verwachtingen van het derde en tevens laatste deel in de reeks hooggespannen. De originele cast keert terug voor een afsluiter in een veelbesproken trilogie waarin alles kan en alles mag. Van het verwoesten van de duurste hotelkamer in Las Vegas tot het verrichten van seksuele handelingen met een transseksueel in Bangkok; niets is onmogelijk en taboe in The Hangover. De grote vraag is alleen of het derde deel onderscheidend blijft en niet in herhaling valt, want daar schuilt het gevaar voor het succes van de door Todd Phillips geregisseerde komedie.

Gelukkig is dat dan ook niet het geval, want deze keer gooit men het over een totaal andere boeg. Terwijl The Wolfpack in de eerste delen na een wilde avond stappen nietsvermoedend ontwaken, tot de ontdekking komen dat zij één van hun vrienden zijn kwijtgeraakt en alles op alles moeten zetten om de voorgaande avond te reconstrueren om hun feestgenoot terug te kunnen vinden, begint deze keer het avontuur terwijl zij nog helder en nuchter zijn. En dat is jammer, want juist de registratie van hun buitensporig asociale gedrag, de daarbij horende vernielingen en hun wanhopige zoektocht naar antwoorden zijn één van de hoogtepunten van de eerste delen.

Toch blijft er genoeg over om de lachspieren overuren te laten draaien, want Alan is per definitie zo gek als een deur en het personage wordt opnieuw uitstekend neergezet door Zach Galifianakis. Door de groeiende populariteit van Chow kreeg de internationale crimineel in het tweede deel een belangrijke rol toebedeeld, maar de makers kiezen er nu voor om hem een hoofdrol te schenken. Het is naar mijn mening niet de meest verstandige, maar wel de meest voor de hand liggende keuze. De rol wordt opnieuw prima neergezet door Ken Jeong die onder andere met zijn zweeftocht over de felgekleurde skyline van Las Vegas een hilarisch moment creëert.

Maar dat The Hangover part III niet zo goed is als zijn voorgangers mogen duidelijk zijn. Het heeft ook niet veel meer met het concept te maken en dat is toch enigszins teleurstellend. Dat maakt het zeker geen slechte film, maar geen waardige afsluiter van deze trilogie. De finale van het slotdeel is aardig mild hoewel de scène na afloop nog wel even laat zien waar The Hangover om hoort te draaien. Het publiek wordt opnieuw getrakteerd op een glimp van waar The Wolfpack tot toe in staat is als de camera een verwoeste hotelkamer in beeld brengt. Of dit een bruggetje is naar een vierde deel valt te betwijfelen, maar naar mijn mening is deze meer dan welkom zolang men dan wel terugkeert naar het originele concept.

Score: 7,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “The Hangover III (2013) recensie”

  1. Deze film was voor mij geslaagd. Ik heb vaak gelachen en de regisseur heeft het publiek nog goed kunnen boeien, wat niet makkelijk is aangezien de verwachtingen heel hoog waren. Een goede afsluiter van de trilogie.

    1. Voor een derde deel is deze zeker niet slecht, dat ben ik met je eens. Ik vind het alleen jammer dat ze afwijken van het originele concept, maar ik snap ook wel dat drie keer van hetzelfde misschien ook iets teveel van het goede is 🙂

Geef een reactie