The Hand That Rocks The Cradle

The Hand That Rocks The Cradle (1992) recensie

The Hand That Rocks The Cradle is een goed voorbeeld van dat je niet iedereen moet vertrouwen en al helemaal niet de leiding moet geven over je huishouden als je niet weet met wie je te maken hebt. In mijn recensie lees je hoe de familie Bartel ongewild het slachtoffer wordt van een wraakzuchtig kindermeisje.

Claire (Annabella Sciorra) en haar man Michael (Matt McCoy) kunnen alle hulp in en rondom het huis goed gebruiken. Nadat zij klusjesman Solomon (Ernie Hudson) hebben aangewezen om het hek te vernieuwen, zoeken zij naar een geschikt kindermeisje die voor de kleine Emma (Madeline Zima) en baby Joe kan zorgen. Al gauw staat de vriendelijke Peyton (Rebecca De Mornay) onaangekondigd op de stoep om te solliciteren naar de baan.

Een aantal weken later trekt Peyton in bij de Bartels en voor even lijkt alles op rolletjes te lopen. Maar een aaneenschakeling van ongewenste toevalligheden en ongelukjes wekt argwaan bij de Bartels en hun goede vriendin Marlene (Julianne Moore). Al gauw komen zij tot de ontdekking dat Pyton geen zuivere koffie is. Als weduwe van de overleden Victor Mott (John de Lancie), de gynaecoloog die door Claire is aangeklaagd wegens aanranding, heeft Peyton een andere identiteit aangenomen en zich als werkloos kindermeisje voorgesteld om wraak te kunnen nemen op de familie die haar gezin kapot heeft gemaakt.

Rebecca De Mornay speelt de rol van Peyton, de feeks die werkelijk over lijken gaat om wraak te nemen op de Bartels, voortreffelijk. Het is af en toe eng om te zien hoe de mooie blondine met een felle blik in haar ogen transformeert in een bloeddorstige psychopaat die niet eerder rust voordat zij haar doel heeft bereikt. Maar ook het acteerwerk van Ernie Hudson is uitstekend te noemen. De Ghost Busters-acteur speelt in The Hand That Rocks The Cradle de rol van Solomon, een klusjesman met een geestelijke beperking die al snel in de gaten heeft dat Peyton een bedreiging vormt.

Ondanks dat het acteerwerk van Annabella Sciorra en Matt McCoy gewoontjes is, weet regisseur Curtis Hanson een goede thriller neer te zetten. Het verhaal is simpel, maar spannend genoeg om de kijker geboeid te houden. Je vraagt jezelf continu af wat de volgende stap van de maniakale Peyton is en welke truc zij nu weer uit haar hoge hoed tovert om wraak te nemen op de nietsvermoedende, en naar mijn mening ietwat naΓ―eve, Bartels. En als The Hand That Rocks The Cradle is gemaakt om een boodschap over te brengen dan is het vrij duidelijk dat je dus niet iedereen kunt vertrouwen. Ook niet als het mooie blondines met een vriendelijke glimlach zijn.

Film beoordeling:
[usr 3.5 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

6 gedachten over “The Hand That Rocks The Cradle (1992) recensie

  1. ze heeft meerdere goeie films kijk ook never talk to strangers, guilty as sin, mothers day en nog zovele andere. als ge die blind side doet en vind laat het weten die wil ik ook al lang zien.

Geef een reactie