The Boy In The Striped Pyjamas

The Boy in the Striped Pyjamas (2008) recensie

In de maand mei kijk ik altijd een film die ook maar iets te maken heeft met de Tweede Wereldoorlog en ik had al een poosje de Brits-Amerikaanse dramafilm The Boy in the Striped Pyjamas in de kast staan. Ik vond het hoog tijd worden dat ik de door Mark Herman geregisseerde boekverfilming ging kijken en ik heb er zeker geen spijt van. Terwijl de meeste films het brute geweld van deze rampzalige periode expliciet in beeld brengen, weet deze film het aangrijpende verhaal over de ontmoeting en de groeiende vriendschap tussen de zoon van een SS-officier en een gevangen genomen Joods jongetje zonder deze huiveringwekkende beelden in beeld te brengen zonder dat het verhaal haar kracht verliest.

De film is authentiek en tot in de details uitgewerkt. De typerende voertuigen en uniformen van de SS-officieren, het concentratiekamp waar de gevangengenomen Joden verblijven en ook het blauw-wit gestreepte gevangenenuniform zijn niet van echt te onderscheiden. Het komt het realisme ten goede en de film maakt hierdoor een enorme indruk. Maar dat is eveneens te danken aan de wijze waarop het verhaal wordt verteld. De kijker beleeft de gebeurtenissen mee door de ogen van de jonge Bruno, de zoon van de SS-officier die na de slag om Kopenhagen wordt gepromoveerd tot commandant van het concentratiekamp Aus-Wisch, die uit verveling op verkenning gaat en na een kleine ontdekkingsreis de hekken van het kamp bereikt. Daar ontmoet hij Schmuel, een Joods jongetje in een gestreepte pyjama die Bruno meer verteld over de benarde toestand waar hij in verkeerd. Maar de twee jongetjes ontwikkelen een hechte en verboden vriendschap.

Het acteerwerk van Asa Butterfield en Jack Scanlon is meer dan uitstekend te noemen. De jonge acteurs spelen hun rollen vol overtuiging en er is overduidelijk chemie tussen hen aanwezig. Het is bijzonder om te zien dat zij met z’n tweeën een zwaarbeladen film als deze weten te dragen. Maar ook het acteerwerk van de bijrol spelers is meer dan prima te noemen. Zo speelt David Thewlis de rol van de SS-officier prima terwijl Vera Farmiga overtuigt als de moeder van de achtjarige Bruno. Ook Rupert Friend verdient een dikke pluim voor zijn uitstekende vertolking van de ambitieuze luitenant Kotler. Maar ondanks dat het verhaal prima is uitgewerkt, de acteerprestaties uitstekend zijn en ook de film authentiek aanvoelt, vind ik het persoonlijk erg jammer dat alle dialogen in het Engels zijn opgenomen. Naar mijn mening had de film nog meer impact gemaakt als men ervoor had gekozen om de film in het Duits op te nemen. Desalniettemin is The Boy in the Striped Pyjamas een indrukwekkende en een van de betere oorlogsfilms die ik in de afgelopen jaren heb mogen zien.

Score: 8,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “The Boy in the Striped Pyjamas (2008) recensie”

Geef een reactie