Taxi Driver (1976) recensie

Travis Bickle is een oorlogsveteraan die na zijn terugkomst in de Verenigde Staten aan de slag gaat als taxichauffeur. Hij maakt lange uren en hij kijkt in zijn vrije tijd graag naar porno. De instabiele Travis is niet in staat om zijn sociale contacten te onderhouden en ook het vinden van een leuke vriendin loopt voor hem uit in een fiasco. Langzaam maar zeker raakt Travis in een depressie en het is slechts een kwestie van tijd totdat Travis doordraait.

Het nachtleven in New York is allesbehalve rooskleurig. Pedante criminelen die minderjarige meisjes verhandelen aan perverselingen, drugsdealers die de straten overvloeden met verdovende substanties en eerlijke hardwerkende arbeiders die worden geïntimideerd door straatschoffies. Het is een leven dat Travis niet langer meer tolereert en hij besluit om in actie te komen. Waar de politici het verzuimen om de criminaliteit in zijn geliefde stad de kop in te drukken, wil Travis het recht in eigen handen nemen.

Het recht in eigen handen nemen is niet goed en zeker niet in de mate waarop de ietwat krankzinnige taxichauffeur Travis dat doet in Taxi Driver. Met een arsenaal aan wapens, een vermomming die angst zaait en een behoorlijke portie lef gaat hij eigenhandig de strijd aan met de drugsdealers en pooiers die in de buitenwijken van Manhattan opereren. Het is te danken aan het overweldigende acteerwerk van de destijds drieëndertigjarige Robert De Niro dat Travis Bickle één van de meest indrukwekkende filmpersonages aller tijden is.

Desalniettemin verdient ook regisseur Martin Scorsese alle lof voor de wijze waarop hij dit indrukwekkende verhaal in beeld brengt. Met zijn kenmerkende manier van filmen en een oog voor detail weet hij de spanning op te bouwen en het publiek te vermaken terwijl de film zwaar beladen is. Het laat niet alleen de gevaren zien die het nachtleven van een wereldstad als New York aanwezig zijn, maar hij laat ook zien dat labiele mensen die voor het oog een normaal leven leiden een bedreiging kunnen zijn. Travis is een personage dat door een zwaar verleden, de incompetentie om een sociaal leven te leiden en door een herhaaldelijke afwijzing van een dame doorslaat en verandert in een levensgevaarlijk individu.

Taxi Driver is een duistere film die je niet alleen vermaakt, maar ook aan het denken zet. Scriptschrijver Paul Schrader uit misschien onbedoeld zijn kritiek op de politici die zich bewust zijn van de aanhoudende criminaliteit, maar meer aandacht schenken aan de campagnes en de verkiezingen dan aan het probleem dat een effect heeft op de hele maatschappij. Echter focussen de schrijver en de filmmakers zich veel meer op Travis. Het verhaal wordt uit zijn oogpunt vertelt en dat zorgt ervoor dat ik een band kreeg met dit personage hoewel ik zijn acties en uitspraken afkeur. Ik kan dan ook schrijven dat het kijken naar de door Martin Scorsese geregisseerde prent een bijzondere ervaring is.

Score: 8,0

Taxi Driver

 

Volg Filmliefhebber.com op social media

[do_widget id=facebook-likebox-2]
[do_widget id=twitter_timeline-2]

[do_widget id=wpzoom_instagram_widget-3]

 


Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “Taxi Driver (1976) recensie”

Geef een reactie