Star Wars Episode II Attack of the Clones

Star Wars Episode II Attack of the Clones (2002) recensie

Je kunt het Industrial Light & Magic wel toevertrouwen dat zij spectaculaire special en visual effects kunnen produceren en dat doen zij al sinds de jaren zeventig toen regisseur en founder van ILM George Lucas de eerste Star Wars-film regisseerde. Sinds die tijd is ILM, dat onderdeel is van Lucasfilm, niet meer weg te denken uit Hollywood en het bedrijf won in de afgelopen decennia maar liefst veertien Academy Awards. Ook voor Star Wars Episode II Attack of the Clones, die het dan ook vooral moet hebben van die befaamde special effects en verbluffende computeranimaties, werd het bedrijf ingeschakeld om de digitale decors, personages en voertuigen op het scherm te toveren.

De film speelt zich af tien jaar nadat Jedi-ridder Qui-Gon Jinn en zijn leerling Obi-Wan Kenobi op de afgelegen planeet Tatooine de jonge Anakin Skywalker rekruteerde voor de Jedi-order. Inmiddels is Anakin, deze keer gespeeld door Hayden Christensen, een adolescente tiener die door zijn bijzondere vaardigheden en verboden liefde voor Senator Amidala niet alleen een ongepaste arrogantie bezit, maar ook wordt gewantrouwd door de Jedi. Maar er is geen plaats voor interne conflicten als Obi-Wan ontdekt dat er een kloonleger voor de republiek wordt gecreëerd. Aan hem en zijn leerling de taak om te achterhalen wie verantwoordelijk is voor deze verontrustende stap richting een oorlog tussen de republiek en de separatisten.

Naast nieuwkomer Hayden Christensen keert Ewan McGregor terug als Obi-Wan Kenobi terwijl Natalie Portman voor de tweede keer in de huid kruipt van Padmé Amidala. De acteurs weten allen niet te overtuigen in hun rol en het acteerwerk is in nagenoeg alle scènes geforceerd. Het is natuurlijk een uitdaging om dialogen met een emotionele lading te voeren voor een groen scherm, maar dat neemt niet weg dat het ver beneden het niveau ligt van acteurs zoals McGregor en Portman. Ook acteurs zoals Samuel L. Jackson, die voor de tweede keer Jedi-meester Mace Windu vertolkt, weet helaas weinig indruk te maken. Dat geldt ook voor Ian McDiarmid die voor de tweede keer te zien is als kanselier Palpatine.

De pluspunten van het tweede deel in de Star Wars-saga moeten we dan ook zoeken in de spectaculaire actiescènes en de verbluffende computeranimaties. Er is genoeg spektakel te beleven, want de Jedi-ridders worden continu op de hielen gezeten en zij worden geconfronteerd met geduchte tegenstanders waar zij de lichtzwaarden mee moeten kruisen. Ook zijn de personages er niet vies van om zelf op avontuur te gaan en dat levert vermakelijke momenten op. Daarnaast krijgt het Star Wars-universum, dat in de originele trilogie slechts enkele settings kende, steeds meer vorm en wordt het publiek getrakteerd op kleurrijke en fantasierijke locaties waar futuristische voertuigen en fictieve wezens de hoofdrollen opeisen. George Lucas weet met behulp van ILM een vermakelijke actiefilm af te leveren en hij krijgt het zelfs voor elkaar om aansluiting te vinden bij de voorgaande Star Wars-films. Desalniettemin zorgen de matige acteerprestaties, die het verhaal niet ten goede komt, voor een lichte teleurstelling.

Film beoordeling:
[usr 2.5 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

Geef een reactie