Star Wars Episode I The Phantom Menace

Star Wars Episode I The Phantom Menace (1999) recensie

De fans hebben er even op moeten wachten, maar vijftien jaar na Star Wars Episode VI Return of the Jedi besloot bedenker en regisseur George Lucas om de franchise te verrijken met een nieuwe Star Wars-trilogie. De schrijver keert terug naar het begin, ver voordat de machtige Emperor, de kwaadaardige Darth Vader en zijn schietgrage Stormtroopers voor dood en verderf zorgden in het heelal. Star Wars Episode I The Phantom Menace is dan ook officieel het eerste deel in de reeks waarin het publiek voor het eerst kennis maakt met de jonge Anakin Skywalker (inderdaad, het jochie dat op latere leeftijd transformeert in de imponerende Darth Vader), Koningin Amidala van de planeet Naboo en de klunzige Gungan Jar Jar Binks.

De illegale blokkade door de handelsfederatie bij de planeet Naboo zet kwaad bloed bij de republiek terwijl de dappere Jedi-meester Qui-Gon Jinn (Liam Neeson) en zijn leergierige Padawan Obi-Wan Kenobi (Ewan McGregor) Koningin Amidala (Natalie Portman) en haar aanhang uit de handen van de meedogenloze Nute Gunray redden. Tijdens hun ontsnapping wordt het ruimtevaartuig beschadigd en ze zijn genoodzaakt om te landen op de kleine zandplaneet Tatooine. Daar komen zij in contact met de kleine slaaf Anakin Skywalker (Jake Lloyd) die het gezelschap onzelfzuchtig helpt met het zoeken naar onderdelen terwijl de Jedi-meester en zijn leerling worden bedreigd door een onbekende vijand. De vermoedens dat de Sith, de kwaadaardige tegenhangers van de Jedi-orde, zijn teruggekeerd nemen toe terwijl Qui-Gon ervan overtuigd is dat de jonge Anakin de uitverkorene is die volgens de profetie de balans in The Force moet herstellen.

George Lucas was vastberaden om meer te vertellen over de achtergronden van de kwaadaardige Darth Vader en zijn Emperor, de hoofdpersonages die in de eerste films een groot aandeel hadden. Door de beschikbare techniek kon hij zijn verhaal naar zijn eigen visie verfilmen en het levert een visueel genot op. De special effects zien er evenals de computergeanimeerde karakters en decors fantastisch uit. Daarnaast wist de filmmaker zijn goede vriend John Williams te strikken om ook de muziek van deze film voor zijn rekening te nemen. De gerenommeerde componist brengt niet alleen de bekende Star Wars-tunes ten gehore, maar laat het publiek ook kennis maken met nieuwe doch kenmerkende muziekstukken die de sfeer van deze prent alleen maar ten goede komt.

Maar Star Wars Episode I The Phantom Menace maakt niet alle hoge verwachtingen waar. De fans keken reikhalzend uit naar de release van de nieuwe Star Wars-film, maar door het matige acteerwerk en een groot gebrek aan actie werd de film bestempeld als teleurstellend en saai. Ik ben het hier ook wel gedeeltelijk mee eens, want je verwacht toch wel een explosie of twee en een kruisende Lightsabers. Echter zijn deze momenten maar op één hand te tellen. En hoewel Liam Neeson en Ewan McGregor het redelijk goed doen als de Jedi-meester en zijn leerling, slaat de jonge Jake Lloyd de plank aardig mis als de kleine Ani. En dan nog maar te zwijgen over het gedigitaliseerde karakter Jar Jar Binks dat als de comic relief aan de prent werd toegevoegd, maar meer irritaties dan plezier opwekt. Foutloos is de prent dus niet, maar het blijft wel Star Wars! Dat mogen we zeker niet vergeten en wellicht is dat ook een reden om de foutjes dan maar voor lief te nemen.

Film beoordeling:
[usr 3.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “Star Wars Episode I The Phantom Menace (1999) recensie”

  1. Ook al ben ik zelf nooit echt een groot Star Wars fan geweest, maar ben samen met een vriend van me die dat wel was speciaal naar London gegaan om de film te zien omdat hij daar een aantal weken eerder uit was. Dat is nu altijd de associatie die ik met die film heb en daarom vindt ik het wel leuk om ‘m af en toe te kijken.

Geef een reactie