Silent Hill: Revelation (2012) recensie

Silent Hill: RevelationHeather (Adelaide Clemens) wordt geplaagd door angstaanjagende nachtmerries over een meisje die haar waarschuwt om niet naar Silent Hill te komen. Maar een bezoek aan de mysterieuze plaats is onvermijdelijk als zij op een dag thuiskomt en ontdekt dat haar vader is ontvoerd. Door de in bloed geschreven boodschap op de muur is zij vastbesloten om naar Silent Hill te gaan om voor eens en altijd af te rekenen met de demonen die daar verblijven en om haar vader te bevrijden.

Silent Hill: Revelation is het vervolg op Silent Hill, een mysterieuze horrorfilm uit 2006 die op een videogame is gebaseerd. De productie werd geteisterd door problemen die ervoor zorgden dat het ruim zes jaar duurde voordat deze film werd uitgebracht. Misschien was het een beter idee geweest om vroegtijdig de stekker uit het project te trekken, want het vervolg stelt zwaar teleur.

Het acteerwerk is beneden het niveau. De 23-jarige Adelaide Clemens moet de film in haar eentje dragen, maar het wordt al gauw duidelijk dat zij hier nog niet toe in staat is. Ervaren acteurs en actrices zoals Carrie-Anne Moss en Sean Bean moeten haar gebreken goed maken, maar zij spelen slechts een bijrol in de door Michael J. Bassett geregisseerde horrorfilm. Daardoor krijgen zij ook niet de kans om zichzelf te laten zien.

Daarnaast is het verhaal ronduit slecht te noemen. De logica ontbreekt en er is geen aanknoping met het voorgaande deel. Bassett – die ook het verhaal schreef – neemt nauwelijks de moeite om de stand van zaken uit te leggen terwijl de bloedige en ordinaire slachtpartijen voor het plezier moeten zorgen. Maar deze fragmenten en de toegevoegde 3D-effecten bieden absoluut geen meerwaarde. De 3D-effecten zijn zelfs storend te noemen!

Toch is er ook een pluspuntje te noemen en dat zijn de bizarre horrorfiguren die in Silent Hill: Revelation een hoofdrol opeisen. Vooral de beul met zijn oversized hakmes is een imposante verschijning, maar er zijn meer interessante wezens die met behulp van mooie make-up effecten tot stand zijn gekomen. Helaas is dit niet voldoende om de film te redden.

Ik was al geen fan van het survival horror videospel dat in 1999 op de PlayStation werd uitgebracht, maar de verfilming hiervan was nog redelijk te pruimen. Door de goede trailer van het vervolg werd ik toch getriggerd om naar de bioscoop te gaan en het concept van Silent Hill: Revelation had de potentie om een zeer vermakelijke horrorprent te worden. Maar ik mag met een gerust hart concluderen dat het een slappe film is die niets nieuws laat zien en naar mijn mening weinig vermaak biedt.

Score: 5,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

0 thoughts to “Silent Hill: Revelation (2012) recensie”

Geef een reactie