Scarface

Scarface (1983) recensie

Scarface van regisseur Brian De Palma is een misdaadfilm die ik telkens weer opnieuw kan kijken. Ik vind het echt een briljante film die ten tijde van de release in 1983 voor veel opschudding zorgde. Excessief geweld, zoals de beroemde scène met de kettingzaag, en grof taalgebruik werden niet geschuwd en dat zette kwaad bloed bij veel critici en bioscoopbezoekers. Ook de Cubanen waren niet blij met de door Oliver Stone geschreven film waarin zij werden afgeschilderd als drugshandelaren. Controversioneel of niet, Scarface is nog steeds een van de betere misdaadfilms die er ooit gemaakt is.

Al Pacino speelt misschien wel een van zijn beste rollen ooit in Scarface. Met passie en vol overtuiging speelt hij de rol van een van de beroemdste filmgangsters uit de geschiedenis. Tony Montana is een kleurrijk personage dat met charisma en met een overdosis aan zelfvertrouwen zichzelf weet op te werken naar de top van de georganiseerde misdaad in Miami. Het heeft dan ook niet lang nodig totdat de naar eigen zeggen politieke vluchteling een connectie legt met de lokale drugsbaron Frank Lopez (Robert Loggia). Lopez gebruikt de doortastende Cubaan als breekijzer, maar de succesvolle samenwerking is van korte duur als Tony zich realiseert dat hij Frank niet nodig heeft om de lokale drugshandel naar zich toe te trekken.

Na een succesvolle deal met drugsbaron Alejandro Sosa (Paul Shenar) loopt Tony’s samenwerking met Frank op de klippen. Terwijl hij er alles aan doet om Frank’s minnares Elvira voor zich te winnen, krijgt Tony te maken met een ongekend succes. Zijn honger naar meer geld en macht is niet meer stillen en hij voelt zich onoverwinnelijk. Totdat hij te maken krijgt met een reeks tegenslagen die hem tot waanzin drijven. Langzaam maar zeker wordt hij het doelwit van de autoriteiten en zijn concurrenten die Tony het liefst zien verdwijnen. En als de paranoïde cocaïneverslaafde een belangrijke klus verknalt, is het nog maar een kwestie van tijd totdat de moordeskaders bij hem voor de deur staan.

Zoals gezegd speelt Al Pacino de rol van Tony Montana voortreffelijk, maar ook Michelle Pfeiffer speelt de rol van Elvira prima terwijl Steven Bauer de rol van Tony’s beste vriend en compagnon uitstekend invult. Het is ook te danken aan het goede acteerwerk, zoals ook dat van Robert Loggia als drugsbaron Frank en Mary Elizabeth Mastrantonio als Tony’s zusje Gina, dat Scarface een geweldige film is geworden.

Met een speelduur van bijna 3 uur lijkt Scarface een lange zit, maar in werkelijkheid kijkt de film heel makkelijk weg. Dit is niet alleen te danken aan het overtuigende acteerwerk van de veelzijdige cast, maar ook aan de wijze waarop het boeiende verhaal is uitgewerkt, de fantastische beelden van de exotische locaties waar de film zich afspeelt en de geweldige soundtrack van Giorgio Moroder, maken Scarface een ongeëvenaarde misdaadfilm die zelfs nog na ruim 30 jaar imponeert en de kijker van het begin tot het einde vermaakt.

Film beoordeling:
[usr 5.0 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

7 gedachten over “Scarface (1983) recensie

Geef een reactie