Saving Private Ryan (1998) recensie

Saving Private RyanSaving Private Ryan, een oorlogsfilm die Steven Spielberg regisseerde, opent met bloederige en choquerende beelden als Amerikaanse soldaten op D-Day aankomen op het strand van Normandië. De compagnie van Kapitein Miller (Tom Hanks) moet het hoofd bieden aan de Duitse vestingen en veel landgenoten sneuvelen tijdens deze operatie. Spielberg schuwt expliciete scènes niet en door het verlagen van het contrast in het beeld, voelt Saving Private Ryan aan als een hele sombere film. En die sfeer blijft in de resterende twee uren aanwezig.

Als kijker heb je het gevoel dat je onderdeel bent van de compagnie die van de leiding een nieuwe missie krijgen toegewezen. Wanneer het Amerikaanse leger ontdekt dat de drie broers Ryan zijn gesneuveld, krijgt Miller en zijn bataljon de opdracht om de jongste broer te vinden en mee naar huis te nemen. Tijdens hun speurtocht naar de soldaat moeten zij het oorlogsgebied trotseren en belanden zij van de ene in de andere uitzichtloze situatie. De vijand ligt continu op de loer, maar de zwaar vermoeide soldaten doen er alles aan om hun missie te volbrengen.

Naast Tom Hanks spelen Tom Sizemore, Vin Diesel, Giovanni Ribisi, Barry Pepper, Jeremy Davies en Adam Goldberg op voortreffelijke wijze de rollen van de soldaten. Ze blijven trouw aan Miller terwijl zij sterk twijfelen aan hun missie om soldaat Ryan, een rol die uitstekend wordt gespeeld door Matt Damon, te redden. Het is dan ook het briljante acteerwerk dat Saving Private Ryan een indrukwekkende oorlogsfilm maakt. In een tijd waarin dood en verderf heerst en zware gevechten van leven op dood een tol eisen, heerst er broederschap in de compagnie en steunen de soldaten elkaar door dik en dun.

Maar ook Spielberg, die vijf jaar eerder al de aangrijpende oorlogsfilms Schindler’s List maakte, verdient alle lof voor de wijze waarop hij de zeer overtuigende decors in beeld brengt. De oorlogsgebieden waar zwaar beschadigde gebouwen de aandacht opeisen, maar ook de beelden van zwaargewonde soldaten sleuren de kijker mee naar de Tweede Wereldoorlog. De realistische film zorgt ervoor dat je als kijker realiseert hoe ingrijpend en afschuwelijk deze oorlog is geweest, maar ook hoe de soldaten weerstand boden en vochten om het Duitse leger terug te dringen. Daarom is Saving Private Ryan naar mijn mening één van de meest indrukwekkende oorlogsfilms die tot op heden is gemaakt, ondanks dat deze losjes gebaseerd is op een waargebeurd verhaal.

Score: 8,0

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

4 thoughts to “Saving Private Ryan (1998) recensie”

  1. Die opening vergeet je nooit. Het is al heel wat jaren dat ik deze voor het laatst gezien heb een ik al ben ik er verder heel veel van vergeten, die verminkte soldaten branden op je netvlies.

  2. Bijzonder indrukwekkende film en het toont nogmaals aan wat een top regisseur Steven Spielberg is. Moet ook zeggen dat de film beter wordt naarmate het aantal kijkbeurten toeneemt (of ligt het aan het verstrijken van de jaren?). Stoorde me een aantal jaar geleden nog aan de uitzichtloosheid van de missie om 8 levens te riskeren voor het redden van één. Kreeg toen ook de innerlijke strijd van de compagnie niet echt mee.

Geef een reactie