RoboCop 2

RoboCop 2 (1990) recensie

Ga er als regisseur maar aan staan om een explosieve topper, zoals Paul Verhoeven’s RoboCop uit 1987, te evenaren. Maar Irvin Kershner, de regisseur die ook de briljante Star Wars-film The Empire Strikes Back regisseerde, heeft toch een dappere poging gedaan om van RoboCop 2 een goed vervolg te maken. Helaas is dat om verschillende redenen niet gelukt en ik vind dat erg jammer. Het was tevens de laatste keer dat Kershner, die in 2010 kwam te overlijden, een film regisseerde. En wat is er dan allemaal mis met zijn laatste film? Dat lees je in mijn recensie.

Laat ik eens beginnen met het verhaal dat overduidelijk de potentie had om dat van zijn voorganger te overtreffen, maar uiteindelijk een zeer oppervlakkig en ietwat onsamenhangend geheel is geworden. Ik was dan ook stom verbaasd toen ik eenmaal had ontdekt dat Frank Miller medeverantwoordelijk is voor het scenario van RoboCop 2. En je mag van de grafisch roman schrijver toch wel verwachten dat hij een goed verhaal op papier kan zetten. Afijn, het heeft waarschijnlijk ook niet geholpen dat het script drastisch werd aangepast, omdat het origineel te complex werd bevonden om te kunnen verfilmen.

De uiteindelijke versie bevat nog steeds veel actie en deze scènes zijn dan ook enorm vermakelijk. Echter wordt de film nooit zo ruw en expliciet als zijn voorganger. Hoewel je de beelden van een ontmantelde RoboCop niet snel zult vergeten. En ook de brute martelmethodes van RoboCop’s vijand Cain (Tom Noonan) en de onsmakelijke scènes van een menselijk brein met de daaraan verbonden ogen en ruggengraat, zijn fragmenten die bij een film als RoboCop 2 passen. Maar dit zijn dan ook slechts enkele fragmenten die na twintig jaar zijn blijven hangen. Van de rest van de film kan ik mij weinig herinneren. Dat was dan ook de reden om de film weer eens op te zetten, maar het werd al vrij snel duidelijk waarom ik de film grotendeels vergeten ben.

Ik kreeg simpelweg geen band met de nieuwe personages. Tom Noonan doet het als de leider van de criminele organisatie, die na het schrikbewind van Clarence Boddicker de scepter zwaait in de onderwereld van Detroit, niet onaardig, maar ik vond Kurtwood Smith in het eerste een stuk indrukwekkender als het genadeloze crimineel meesterbrein. En ik vond het lachwekkend om te zien dat de tiener Hob (Gabriel Damon) het stokje van de misdadiger overneemt als Cain wordt gerekruteerd voor het RoboCop 2-project van OCP. Ook de aanwezigheid van Willard E. Pugh als de eigenaardige burgemeester van Detroit is een lachertje. En die afgrijselijke scène waarin hij via een televisieprogramma de burgers oproept om gul te doneren aan de stad die in een financiële crisis verkeerd, heeft naar mijn mening de film grotendeels verpest.

RoboCop 2 was ruim twintig jaar geleden nog een dijk van een actiefilm, maar ik was toen ook nog een stuk jonger. Toen was ik snel tevreden zolang er maar spektakel was. Maar nu ik met kritische ogen naar de door Irvin Kershner geregisseerde film kijk, moet ik toch concluderen dat RoboCop 2 inferieur is aan zijn voorganger. Naast alle kleine minpuntjes en irritaties vind ik het ook enorm jammer dat de chemie tussen RoboCop en zijn menselijke partner Lewis volledig is verdwenen. In het eerste deel sloegen zij nog de handen ineen om het gespuis tot een halt toe te roepen, maar in het vervolg opereren de twee personages veelal alleen. Peter Weller doet het dan weliswaar wel oké als de tot cyborg omgebouwde politieagent, maar Nancy Allen is volledig naar de achtergrond verdwenen. Ik kom dan ook niet verder dan een zeer matige beoordeling als ik alles bij elkaar optel. Jammer, want ik heb mij in het verleden altijd prima vermaakt met RoboCop 2.

Film beoordeling:
[usr 2.5 size=20]

 DVD algemeen

Paul Hauer

Eigenaar van het Nederlandstalige filmblog Filmliefhebber.com. Kijkt meer dan 300 films per jaar. Is een fan van de films van Quentin Tarantino, Nicholas Winding Refn en Darren Aronofsky. Kijkt bijna alles, maar heeft een lichte voorkeur voor horrorfilms en Science Fiction.

3 gedachten over “RoboCop 2 (1990) recensie

Geef een reactie